Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ ΙΙΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ ΙΙΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4.1.11

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α' ΛΥΚΕΙΟΥ

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ 2, ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 50-56

Στις παραγράφους 50 – 53 περιγράφονται:
􀂾 Η στάση της βουλής
􀂾 Η αντίδραση του Κριτία
􀂾 Οι ενέργειες του Κριτία
􀂾 Ο λόγος του Κριτία
􀂾 Ο λόγος του Θηραμένη

Ο Θηραμένης προκαλούμενος από τον Κριτία αντικρούει τις κατηγορίες του. Απολογείται για
τα πεπραγμένα στο δημόσιο βίο του και επιρρίπτει ευθύνες στον Κριτία και στους άλλους
τριάκοντα για τα έκτροπα και τις δολοφονίες του καθεστώτος. Υποστήριξε ότι με αυτές τις
ενέργειες το καθεστώς έχασε την υποστήριξη και τη συμπάθεια των έντιμων πολιτών. Αν
όμως είχε ακολουθηθεί η δική του μετριοπαθής πολιτική, ο λαός θα είχε πολιτικά δικαιώματα
και το καθεστώς των τριάκοντα θα ήταν ισχυρό. Τελειώνοντας την απολογία του τόνισε ότι
πάντα πολέμησε την άκρατη δημοκρατία και την τυραννία των λίγων αρχόντων (Ὡς δ’ εἰπὼν
ταῦτα ἐπαύσατο). Έτσι αντιστρέφει το εις βάρος του κλίμα, που δημιουργήθηκε με την
αγόρευση του Κριτία και επηρεάζει ευμενώς το ακροατήριο αλλά και τους ίδιους τους βουλευτές που ήταν έμπιστοι στους τριάκοντα και διορίζονταν από αυτούς (καὶ ἡ βουλὴ
δήλη ἐγένετο εὐμενῶς ἐπιθορυβήσασα).

Η αντίδραση του Κριτία
Φαίνεται ότι ο Κριτίας είναι επικεφαλής και των υπόλοιπων τυράννων που παρευρίσκονται
στη βουλή αλλά και των βουλευτών. Έτσι όταν οι βουλευτές / δικαστές έδειξαν την
αθωωτική τους διάθεση για το Θηραμένη, ο Κριτίας επενέβη ωμά και απροκάλυπτα για να
εκβιάσει και να ανατρέψει τη δικαστική απόφαση (γνοὺς ὁ Κριτίας ὅτι εἰ ἐπιτρέψοι τῇ
βουλῇ διαψηφίζεσθαι περὶ αὐτοῦ, ἀναφεύξοιτο). Ο Κριτίας θεωρούσε την αθώωση του
Θηραμένη με τη ψήφο των βουλευτών ως κάτι ανυπόφορο για αυτόν. Η φράση «καὶ τοῦτο
οὐ βιωτὸν ἡγησάμενος» είναι χαρακτηριστική της εμπάθειας και του μίσους που τρέφει ο
Κριτίας κατά του Θηραμένη, αφού κρίνει ότι η ζωή του δεν αξίζει αν ο αντίπαλος του
γλιτώσει. Για αυτό και επιζητεί πάση θυσία την καταδίκη του.

Οι ενέργειες του Κριτία
Οι τριάκοντα είχαν αφοπλίσει όλους τους πολίτες και τα όπλα τους τα είχαν αφιερώσει στον
Παρθενώνα, προς τιμή τάχα της θεάς Αθηνάς, τον οποίο όμως φύλαγαν οι Λακεδαιμόνιοι
φρουροί του Καλλίβιου. Μόνο στους δικούς τους τρισχιλίους είχαν επιτρέψει να είναι
ένοπλοι. Επίσης και σε κάποιους νεαρούς ολιγαρχικούς, αδίστακτους λάτρεις της τυραννίας,
είχαν δώσει εντολή κρατώντας μικρά ξίφη να παρευρίσκονται σε περίπτωση ανάγκης έξω
από το χώρο της βουλής. Αυτούς κάλεσε ο Κριτίας να σταθούν επιδεικτικά μπροστά στους
βουλευτές, όταν η δίκη έγερνε προς το μέρος του Θηραμένη, ώστε να εκβιάσει τη δικαστική
απόφαση με την απειλή των όπλων. Οι μαχαιροφόροι νεαροί στάθηκαν «ἐπί τοῖς
δρυφάκτοις». Δρύφακτοι ονομάζονταν τα δρύινα κιγκλιδώματα που χώριζαν τις θέσεις των
βουλευτών /δικαστών από το χώρο του ακροατηρίου της βουλής (προσελθὼν καὶ
διαλεχθείς τι τοῖς τριάκοντα ἐξῆλθε, καὶ ἐπιστῆναι ἐκέλευσε τοὺς τὰ ἐγχειρίδια ἔχοντας
φανερῶς τῇ βουλῇ ἐπὶ τοῖς δρυφάκτοις).

Γιατί η δίκη του Θηραμένη έγινε παρωδία;
Η δίκη του Θηραμένη ήταν παρωδία γιατί:
-οι δικαστές θα αποφάσιζαν με φανερή ψηφοφορία
-οι δικαστές θα ψήφιζαν βλέποντας στο κιγκλίδωμα τους νεαρούς μαχαιροφόρους
-οι δικαστές δεν μπορούσαν να αθωώσουν το Θηραμένη, αφού ο ίδιος ο Κριτίας είπε
απροκάλυπτα ότι δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο -οι δικαστές ήταν απλοί θεατές της θανατικής καταδίκης του Θηραμένη από τους τριάκοντα.
Η παρωδία της δίκης του Θηραμένη δείχνει τη βαθύτατη πολιτική και ηθική κρίση που περνά
η Αθήνα την περίοδο αυτή. Δεν καταλύθηκαν μόνο οι δημοκρατικοί θεσμοί της πόλης και δεν
αλλοιώθηκε απλώς η σύνθεση των θεσμικών οργάνων της, αλλά υπονομεύεται και αυτή
ακόμα η στοιχειώδης έννομη τάξη και η διαδικασία στη λήψη των δικαστικών αποφάσεων.

Γιατί κάθε έννοια νομιμότητας καταλύεται σε καθεστώς τυραννικό;
Στο τυραννικό καθεστώς καταλύεται κάθε έννοια νομιμότητας γιατί:
-οι τύραννοι δεν τηρούν ούτε τους νόμους που ψήφισαν οι ίδιοι
-οι αντιλήψεις των πολιτών για το νόμο και την ευσέβεια αμφισβητούνται και ωμά
παραβιάζονται
-ο νόμος γίνεται παιχνίδι ή «εγχειρίδιο» στα χέρια του ισχυρού τυράννου
-ο νόμος δεν αποτελεί στήριγμα και εγγύηση της πολιτικής ζωής
-ο πολίτης δεν υπακούει στο νόμο αλλά στην αυθαιρεσία του άρχοντα – τυράννου
-το κράτος περνάει πολύπλευρη κρίση: πολιτική, κοινωνική, ιδεολογική
-τα δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες δεν κατοχυρώνονται με τους νόμους, αφού ισχύει
το «δίκαιο του ισχυρότερου»
-η θέληση του τυράννου είναι νόμος

Ο λόγος του Κριτία
Τι υποστήριξε ο Κριτίας στην ομιλία του μετά την απολογία του Θηραμένη;
Επειδή ο Κριτίας κατάλαβε ότι οι βουλευτές - δικαστές θα αθώωναν το Θηραμένη που
επιδοκίμασαν, στη δευτερολογία του απευθυνόμενος στους βουλευτές είπε ότι:
α) δε θα αφήσει, ως άξιος ηγέτης, τους δικαστές να αθωώσουν το Θηραμένη αλλά θα τους
προστατεύσει με τους νεαρούς μαχαιροφόρους (Ἐγώ, ὦ βουλή, νομίζω προστάτου ἔργον
εἶναι οἵου δεῖ, ὃς ἂν ὁρῶν τοὺς φίλους ἐξαπατωμένους μὴ ἐπιτρέπῃ). Ο Κριτίας λοιπόν
εμφανίζεται ως προστάτης των δικαστών, που θέλει να τους προφυλάξει από τη διάπραξη
μιας δικαστικής πλάνης, καθώς παρασύρθηκαν και εξαπατήθηκαν από το λόγο του
Θηραμένη. Έτσι, δεν τους αφήνει να εκφράσουν ελεύθερα τη βούλησή τους επικαλούμενος
μάλιστα και τη σιωπηλή μαρτυρία των νεαρών που είναι αντίθετοι με την αθώωση του
Θηραμένη.
β) δε θα επιτρέψει να αθωωθεί ο Θηραμένης που βλάπτει ολοφάνερα το ολιγαρχικό καθεστώς
(Καὶ γὰρ οἵδε οἱ ἐφεστηκότες οὔ φασιν ἡμῖν ἐπιτρέψειν, εἰ ἀνήσομεν ἄνδρα τὸν φανερῶς
τὴν ὀλιγαρχίαν λυμαινόμενον).
γ) θα διαγράψει το Θηραμένη από τον κατάλογο των τριών χιλιάδων, γιατί στους νέους
νόμους απαγορεύεται η τιμωρία αυτών που ανήκουν στον κατάλογο αυτό (Ἔστι δὲ ἐν τοῖς
καινοῖς νόμοις τῶν μὲν ἐν τοῖς τρισχιλίοις ὄντων μηδένα ἀποθνῄσκειν ἄνευ τῆς
ὑμετέρας ψήφου, τῶν δ’ ἔξω τοῦ καταλόγου κυρίους εἶναι τοὺς τριάκοντα θανατοῦν).

Οι τριάκοντα ήταν βέβαια οι απόλυτοι ρυθμιστές της πολιτικής ζωής της Αθήνας όμως για
την εδραίωση και απρόσκοπτη άσκηση της αρχής τους συνέταξαν έναν κατάλογο από 3.000
ολιγαρχικούς πολίτες, αφοσιωμένους και έμπιστους στο καθεστώς, που ήταν ένοπλοι
συνεργάτες στις αυθαιρεσίες τους και τα εκτελεστικά όργανα των αποφάσεών τους. Με
αυτούς επέβαλλαν στους πολίτες το φόβο και τον τρόμο. Το γεγονός αυτό πιστοποιεί ότι
καταλύεται κάθε έννοια νομιμότητας, αφού οι τύραννοι δε σέβονται ούτε τις δικές τους
αποφάσεις. Ο νόμος για αυτούς δεν είναι δεσμευτικός ούτε στήριγμα και εγγύηση της
πολιτικής ζωής αλλά όπλο κι αυτός στην επιβολή της βούλησης των ισχυρών και μέσο
τρομοκρατίας.
δ) καταδικάζεται σε θάνατο ο Θηραμένης με τη σύμφωνη γνώμη των τριάκοντα κατά
πρόταση του Κριτία (Ἐγὼ οὖν, ἔφη, Θηραμένην τουτονὶ ἐξαλείφω ἐκ τοῦ καταλόγου,
συνδοκοῦν ἅπασιν ἡμῖν. καὶ τοῦτον, ἔφη, ἡμεῖς θανατοῦμεν). Την καταδίκη του Θηραμένη
υποκινεί και κατευθύνει ο Κριτίας για λόγους ιδεολογικούς αλλά και προσωπικής
αντεκδίκησης. Η βουλή υπήρξε απλώς θεατής των εξελίξεων και συνεργός μιας άδικης και
παράλογης καταδίκης.

Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι είναι πολλές και πρωτοφανείς οι αυθαιρεσίες του Κριτία. Αυτές
συνίστανται στην παράνομη διακοπή της δίκης, στην πρόσκληση των νεαρών μαχαιροφόρων,
στη δήθεν προστασία των δικαστών από ενδεχόμενη δικαστική πλάνη, στη διαγραφή του
Θηραμένη από τον κατάλογο των τρισχιλίων και στον εξαναγκασμό των τριάκοντα και των
βουλευτών να συνεργήσουν στην καταδίκη του Θηραμένη.

Ο βωμός / εστία ήταν λίθινη συνήθως κατασκευή μέσα στο σπίτι ή σε δημόσιους χώρους,
όπου λατρεύονταν αντίστοιχα οι θεότητες της οικογένειας και της πόλης. Σε αυτόν πάνω
τελούνταν οι θυσίες. Ως λατρευτικός χώρος προηγήθηκε χρονικά του ναού, αλλά και
αργότερα παρέμεινε βασικό συστατικό στοιχείο μέσα ή έξω από αυτόν. Σε βωμό, ιερό ή ναό
κατέφευγε κανείς, όταν κινδύνευε η ζωή του, ζητώντας προστασία από τους θεούς, γιατί η
παραβίαση του ασύλου θεωρούνταν βαρύτατη ασέβεια που μόλυνε όλη την πόλη. Ο
σεβασμός προς τον ικέτη ήταν ύψιστο πολιτικό καθήκον. Και αυτή τη θρησκευτική και
πολιτική σχέση επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι στην Αγορά της Αθήνας, που ήταν κατεξοχήν πολιτικό κέντρο, υπήρχαν πολλοί βωμοί και ιερά, τεμένη και ναοί. Η παραβίαση
του ασύλου θεωρείται μεγάλη ασέβεια γιατί: α) μολύνει ολόκληρη την κοινότητα, β)
αποτελεί παραβίαση πολιτικού καθήκοντος, γ) είναι άρνηση των θεσμών της ευσέβειας, δ)
δυναμιτίζει τις καλές σχέσεις της θρησκευτικής και της πολιτικής ζωής.
Έτσι και ο Θηραμένης, όταν κατάλαβε ότι κινδύνευε η ζωή του, αναπήδησε ως ικέτης στο
βωμό της βουλής, πάνω στον οποίο ορκίζονταν οι βουλευτές ότι θα εκδικάσουν τις υποθέσεις
με γνώμονα το δίκαιο και την ηθική. Η προαίσθησή του όμως ότι τελικά δε θα τον σώσει ο
βωμός θα αποδειχτεί αληθινή (Ἀκούσας ταῦτα ὁ Θηραμένης ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὴν ἑστίαν
καὶ εἶπεν).

Ο Θηραμένης απευθυνόμενος στους βουλευτές / δικαστές διατύπωσε μια θερμότατη
παράκληση: να μην παραχωρήσουν στον Κριτία το δικαίωμα να διαγράφει κατά βούληση και
ανεξέλεγκτα από τον κατάλογο των τρισχιλίων όποιον ήθελε, αλλά να δικάζεται ο καθένας
σύμφωνα με τους νόμους που οι ίδιοι οι τριάκοντα συνέταξαν και αφορούσαν τους
τρισχιλίους (Ἐγὼ δ’, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἱκετεύω τὰ πάντων ἐννομώτατα, μὴ ἐπὶ Κριτίᾳ εἶναι
ἐξαλείφειν μήτε ἐμὲ μήτε ὑμῶν ὃν ἂν βούληται, ἀλλ’ ὅνπερ νόμον οὗτοι ἔγραψαν περὶ
τῶν ἐν τῷ καταλόγῳ, κατὰ τοῦτον καὶ ὑμῖν καὶ ἐμοὶ τὴν κρίσιν εἶναι). Ωστόσο, είχε
επίγνωση ότι η καταφυγή του στο βωμό δεν αποτελούσε ασπίδα προστασίας (Καὶ τοῦτο μέν,
ἔφη, μὰ τοὺς θεοὺς οὐκ ἀγνοῶ, ὅτι οὐδέν μοι ἀρκέσει ὅδε ὁ βωμός), καθώς ήξερε καλά
πόσο αδίστακτος ήταν ο Κριτίας, προκειμένου να θωρακίσει την τυραννία από κάθε φωνή
διαμαρτυρίας. Οι επιλογές και αποφάσεις των τυράννων δεν επιδέχονται κριτικό έλεγχο και
αμφισβήτηση. Ήθελε να αποδείξει σε όλους με την αναμενόμενη βίαιη απόσπασή του από το
βωμό ότι οι τριάκοντα ήταν ιδιαίτερα άδικοι και ασεβείς απέναντι σε ανθρώπους και θεούς
(ὅτι οὗτοι οὐ μόνον εἰσὶ περὶ ἀνθρώπους ἀδικώτατοι, ἀλλὰ καὶ περὶ θεοὺς ἀσεβέστατοι).
Ταυτόχρονα εξέφρασε την έκπληξή του προς τους βουλευτές, καθώς τους έβλεπε απαθείς και
ασυγκίνητους μπροστά στο προσωπικό του δράμα. Τους προειδοποιούσε, λοιπόν, ότι αυτή η
ωμή καταπάτηση του νόμου και του ασύλου δεν είχε όρια ούτε έκανε εξαιρέσεις, αλλά ότι
τους ανέμενε και αυτούς η ίδια τύχη, αν δεν αντισταθούν στις αυθαιρεσίες των τυράννων
(Ὑμῶν μέντοι, ἔφη, ὦ ἄνδρες καλοὶ κἀγαθοί, θαυμάζω, εἰ μὴ βοηθήσετε ὑμῖν αὐτοῖς, καὶ
ταῦτα γιγνώσκοντες ὅτι οὐδὲν τὸ ἐμὸν ὄνομα εὐεξαλειπτότερον ἢ τὸ ὑμῶν ἑκάστου).

Τι φοβήθηκε ο Κριτίας από τη στάση της βουλής και πώς αντέδρασε;
2. Πώς επιχείρησε ο Κριτίας να αποτρέψει την ευνοϊκή για το Θηραμένη απόφαση;
3. Τι γνωρίζετε για τους τρισχιλίους;
4. Να παρουσιάσετε τις θέσεις και το ήθος του Κριτία.
5. Τι γνωρίζετε για την εστία και γιατί ο Θηραμένης αναπήδησε στο βωμό της βουλής;
6. Να παρουσιάσετε τα επιχειρήματα και το ήθος του Θηραμένη.
7. Να δικαιολογήσετε τον χαρακτηρισμό που αποδίδει ο Θηραμένης στους λοιπούς
τριάκοντα τυράννους.
8. Η καταδίκη του Θηραμένη ήταν προσχεδιασμένη. Ποια σημεία του κειμένου
αποκαλύπτουν τη σκευωρία;
9. Το κείμενο φανερώνει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια παρωδία δίκης με τις ωμές
επεμβάσεις και αυθαιρεσίες του Κριτία. Σε ποιο συμπέρασμα καταλήγετε για το πολιτικό
και ηθικό επίπεδο της εποχής εκείνης;
10. Δεδομένου ότι η σκηνή έχει έντονη θεατρικότητα, πώς θα σκηνοθετούσατε το ύφος
και τις κινήσεις του Θηραμένη γύρω από την εστία;
β. Ερωτήσεις σύντομης απάντησης
1. Με ποιες λέξεις μαρτυρείται η επιδοκιμασία της βουλής στα λόγια του Θηραμένη;
2. Τι διέταξε ο Κριτίας τους «ἔχοντας τὰ ἐγχειρίδια»;
3. Για τι κατηγορεί ο Κριτίας το Θηραμένη ενώπιον της βουλής;
4. Πώς ο Κριτίας νομιμοποιεί την εξόντωση του Θηραμένη;
5. Τι εξηγεί ο Θηραμένης πώς θα ακολουθήσει, αν εξαλειφθεί τόσο εύκολα το όνομά του από
τον κατάλογο;
γ. Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής
1. Τι θα εμπόδιζαν κατά τον Κριτία εκείνοι που στέκονταν «ἐπὶ τοῖς δρυφάκτοις»;
α. να εξαλείψουν το όνομα του Θηραμένη από τον κατάλογο
β. να αφήσουν ατιμώρητο το Θηραμένη
γ. να εξαπατώνται οι φίλοι του Κριτία (οι βουλευτές)
δ. να είναι οι τριάκοντα υπεύθυνοι για το θάνατο του Θηραμένη
Ο Θηραμένης στέκεται ικέτης στο βωμό, για να αποδείξει πόσο
α. ασεβείς είναι οι τριάκοντα προς τους θεούς
β. εύκολα μπορεί να εξαλειφθεί το όνομα του καθενός
γ. άδικοι είναι οι τριάκοντα προς τους ανθρώπους
δ. αποτελεσματικά θα τον προστατέψει ο βωμός
3. Για την καταδίκη αυτών που περιλαμβάνονταν στον κατάλογο των τρισχιλίων αρμοδιότητα
είχαν:
α. οι Τριάκοντα
β. οι βουλευτές
γ. οι Έντεκα
δ. η εκκλησία του Δήμου
4. Ο Θηραμένης ζητά από τους βουλευτές:
α. να ενδιαφερθούν να σταματήσουν τις αυθαιρεσίες του Κριτία γιατί διαφορετικά θα έχουν
και αυτοί την ίδια τύχη
β. να αδιαφορήσουν για να σωθούν οι ίδιοι
γ. να καταδικάσουν τον Κριτία
δ. να του επιβάλλουν διαφορετική ποινή από αυτή του θανάτου

ΣΩΣΤΟ-ΛΑΘΟΣ
1. Η βουλή αποδοκίμασε τα λόγια του Θηραμένη = ………
2. Ο Κριτίας δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει να εξαπατώνται οι τριάκοντα = ………
3. Τους «εξω του καταλόγου» μπορούν να σκοτώνουν οι τριάκοντα = ………
4. Ο Θηραμένης ικετεύει να μην μπορεί ο Κριτίας να εξαλείφει ονόματα από τον
κατάλογο = ………
5. Ο Θηραμένης γνωρίζει ότι δεν θα τον σώσει ο βωμός = ………
6. Ο Θηραμένης αυθαίρετα διαγράφηκε από τον κατάλογο των τριών χιλιάδων έμπιστων
ολιγαρχικών = ..................
7. Οι τριάκοντα είχαν δικαίωμα να καταδικάσουν σε θάνατο αυτούς που περιλάμβανε ο
κατάλογος των τριών χιλιάδων = ................
8. Η απόσπαση ικέτη από το βωμό θεωρούνταν πράξη ασεβής = .............
9. Ο Θηραμένης πίστευε ότι ο Κριτίας έχει το δικαίωμα να παραβιάζει τους νόμους που
θέσπισαν οι Τριάκοντα = .....................

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
Να κλίνετε σε ενικό και πληθυντικό αριθμό τα παρακάτω ουσιαστικά: ἐγχειρίδια,
προστάτου, ἔργον, ἄνδρα, ὀλιγαρχίαν, νόμοις, ψήφου, καταλόγου, ἑστίαν, κρίσιν,
θεούς, βωμός, ἀνθρώπους, ὄνομα
2. Να γίνει χρονική αντικατάσταση στα παρακάτω ρήματα: εἰπών, ἐπαύσατο, ἐγένετο,
ἐπιτρέψοι, διαψηφίζεσθαι, ἀναφεύξοιτο, ἡγησάμενος, διαλεχθείς, ἐξῆλθε, ἔχοντας,
εἶναι, ὁρῶν, ἀποθνῄσκειν, ἀκούσας, ἐξαλείφειν, βούληται, ἔγραψαν, βοηθήσετε
3. Να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στα παρακάτω ρήματα: ἐπαύσατο, ἐγένετο, ἐξῆλθε,
ἐκέλευσε, εἶπεν, ἐπιτρέπῃ, ἀνεπήδησεν, βούληται, ἔγραψαν, εἰσί
4. - διαψηφίζεσθαι = να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο του
παρακειμένου της μέσης φωνής
- ἡγησάμενος = να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο β΄ ενικό πρόσωπο του ενεστώτα της
μέσης φωνής
- ὁρῶν = να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο β΄ πληθυντικό πρόσωπο του ενεστώτα της
ενεργητικής φωνής
- ἐξαπατωμένους = να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο του
ενεστώτα της μέσης φωνής
- ἐξαλείφω = να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο του
παρακειμένου της μέσης φωνής
5. Να γράψετε τα παραθετικά των επιθέτων και επιρρημάτων: εὐμενῶς, φανερῶς, φίλους,
κυρίους, ἐννομώτατα, ἀδικώτατοι, ἀσεβέστατοι, καλοί, ἀγαθοί, εὐεξαλειπτότερον
6. Να κλιθούν οι αντωνυμίες στο γένος που βρίσκονται και στους δύο αριθμούς: ταῦτα, οἵου,
ὅς, οἵδε, ἡμῖν, ὑμετέρας, ὑμῶν, οὐδέν, ὑμῖν αὐτοῖς, ἐμόν

ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΕΣ
Να γράψετε ομόρριζα στα νέα ελληνικά των λέξεων: ἐπαύσατο, ἐπιθορυβήσασα,
ἐπιτρέψοι, προστάτου, φασίν, ἀνήσομεν, ἐξαλείφω, συνδοκοῦν, ἑστίαν, ἱκετεύω,
ἔγραψαν, ἀγνοῶ, ἀρκέσει
2. Να βρείτε τις λέξεις της παραγράφου 50 με τις οποίες σχετίζονται ετυμολογικά οι
παρακάτω: διάλεκτος, δρυμός, γνώση, παυσίπονο, έκδηλος, κελευστής, θορυβώδης,
ανεπίτρεπτος, εγχείρημα, υπερψήφιση, βιωσιμότητα, φευγάτος.
3. Να βρείτε τις λέξεις της παραγράφου 51 με τις οποίες σχετίζονται ετυμολογικά οι
παρακάτω: επιστασία, λόγος, απατηλά, νέμεσις, καινοφανής, ιδέα, επάλειψη,
προστατευτικός, κυριότητα, αλοιφή, προφήτης, ποιητής, ημιθανής, έφεση, δοξασία.
4. Να βρείτε τις λέξεις των παραγράφων 52-53 με τις οποίες σχετίζονται οι παρακάτω:
πηδάλιο, ικέτης, απόφαση, εξάλειψη, αυτάρκης, εστιατόριο, άγνοια, βάση, αδίκημα,
άκριτος, γραμματέας, επίδειξη, βούληση, θαυμαστός, συλλογή.
5. Ποια είναι η σημασία των παρακάτω σύνθετων ρημάτων του ἵημι; Να γράψετε και από
ένα ομόρριζο ουσιαστικό της νέας ελληνικής, ένα για κάθε ρήμα: ἀνίημι, ἀφίημι, ἐφίεμαι,
ἐνίημι, παρίημι, καθίημι, συνίημι, διίημι.
6. Να γράψετε τα συνώνυμα στα αρχαία ελληνικά των παρακάτω λέξεων του κειμένου: ὁρῶ,
ἀποθνῄσκω, δεῖ, ἀνίημι, λυμαίνομαι
7. Να συνδέσετε τις λέξεις της στήλης Α με την απόδοσή τους στη στήλη Β.
Α Β
δῆλος αυτός που εξαλείφεται εύκολα
εὐμενῶς ἐπιθορυβῶ διαγράφω
ἀναφεύγω φανερός
προσέρχομαι πολιτικός ηγέτης
δρύφακτα καταστρέφω
προστάτης επιδοκιμάζω
οἱ ἐφεστηκότες αφήνω
ἀνιήμι ξύλινα κιγκλιδώματα
λυμαίνομαι γλιτώνω
ἐξαλείφω πλησιάζω
εὐεξάλειπτος αυτοί που έχουν σταθεί μπροστά στα κιγκλιδώματα
8. Να βρείτε την ετυμολογία των λέξεων: βουλή, βιωτός, ἐγχειρίδιον, προστάτης,
ὀλιγαρχία, νόμος, κύριος, ὑπηρέτης
9. Με ποια ομάδα λέξεων είναι ομόρριζες οι διαλεχθείς και προστάτου;
α. εκλογή – στάδιο – σταθμός – κατάντημα
β. υπόστεγο – αναλογικός – παραλογίζομαι –ασταθής
γ. λεξικό – αναστηλώνω – υπόλογος – στατικός
δ. ανάσταση – διάστημα – αναλώσιμος - συλλέκτης
10. Ποια τετράδα περιέχει ομόρριζες αντίστοιχες των ἑστίαν ‐ ἐννομώτατα – κρίσιν ‐
ἀδικώτατοι:
α. ανέστιος – διανομή – αντικρίζω – υπόδικος
β. συνεστίαση – συνωμοσία – υποκρίνομαι
γ. εστιατόριο – απονέμω – συγκριτικός – εκδίκηση
δ. άξεστος – αντινομία – συγκεκριμένος – αυτοδικία
11. Να συμπληρώσετε τις προτάσεις με λέξεις των οποίων το α ή β συνθετικό θα είναι η
λέξη σῖτος:
α. Μια εκτεταμένη περιοχή που παράγει σιτάρι ονομάζεται ..............................
β. Η έλλειψη τροφίμων από καταστροφή της σοδειάς ή λόγω πολιορκίας μιας πόλης
ονομάζεται ..................................
γ. Σε πολλές φτωχές χώρες πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από .....................................
δ. Στο στρατό η ομαδική χρήση φαγητού ονομάζεται .......................................
ε. Σε κάποιες περιοχές οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ................................. προβλήματα.
στ. Το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη ονομάζονται με μια λέξη .....................................

πηγη: Εκπαιδευτήρια Καίσαρη 
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α' ΛΥΚΕΙΟΥ

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ 2, ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 11-16


Πότε και πώς έγινε η εκλογή των τριάντα τυράννων στην Αθήνα;
Στο κείμενο δηλώνεται αρχικά ο τρόπος και ο χρόνος της εκλογής των τριάκοντα τυράννων
και ορίζεται ο σκοπός αυτής που αποτελεί και την εξαγγελία τους. Ύστερα από την
ταπεινωτική για τους Αθηναίους ειρήνη έγινε η εκλογή των τριάντα τυράννων (Αύγουστος ή
Σεπτέμβριος του 404 π.Χ.) και μάλιστα με την ψήφο των Αθηναίων πολιτών. Έτσι
εγκαθιδρύθηκε ολιγαρχικό πολίτευμα στην Αθήνα. Ο κύριος όρος της εκλογής των τυράννων
ήταν η σύνταξη και η δημοσίευση νόμων σύμφωνα με τους οποίους θα διοικούσαν την πόλη.
Διακήρυτταν, λοιπόν, ότι θα αποκαταστήσουν το πατροπαράδοτο πολίτευμα καταργώντας τις
ακραίες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Όμως ο Λύσανδρος και οι πιο φανατικοί ολιγαρχικοί
εννοούσαν την επαναφορά του ολιγαρχικού καθεστώτος που υπήρχε πριν από δύο αιώνες,
πριν από τις μεταρρυθμίσεις του Δράκοντα, του Σόλωνα και του Κλεισθένη. Ενώ
παραβρισκόταν ένοπλος ο στρατός του Λυσάνδρου, ο Κριτίας και ο Θηραμένης επέλεξαν
είκοσι ολιγαρχικούς άρχοντες και ο λαός άλλους δέκα. Όμως, η ψηφοφορία ουσιαστικά
εκβιάστηκε, γιατί έγινε κάτω από την απειλή των όπλων και ο λαός εξαπατήθηκε από τον
ασαφή όρο «πάτριοι νόμοι».

Πώς κυβέρνησαν οι τριάκοντα τύραννοι; Έδειξαν συνέπεια στον όρο που συνόδευε την
εκλογή τους;
Κατά την οκτάμηνη διάρκεια της εξουσίας των τριάντα τυράννων (Ιούλιος 404 -
Φεβρουάριος 403 π.Χ.) καταλύθηκαν οι νόμοι και οι θεσμοί της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Οι
τριάκοντα τύραννοι εκλέχθηκαν για να συντάξουν νόμους, σύμφωνα με τους οποίους θα
διοικούσαν την Αθήνα, διατηρώντας το «πατροπαράδοτο δημοκρατικό πολίτευμα» της
Αθήνας. Έκρυψαν τις πραγματικές προθέσεις τους να εγκαθιδρύσουν ολιγαρχικό πολίτευμα.
Επινόησαν διάφορες προφάσεις για να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση στην ψήφιση νέων
νόμων. Διόρισαν τη βουλή και τις άλλες εξουσίες από τους προσωπικούς τους φίλους. Έτσι ο
Κριτίας και ο Θηραμένης εκπροσωπούσαν δυο αντίθετες τάσεις μέσα στη «συμμορία» που
ασκούσε την εξουσία. Οι τριάκοντα τύραννοι, όταν ανέλαβαν τα καθήκοντά τους, απέδωσαν
στον Άρειο Πάγο τα δικαιώματα που είχε πριν τις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα, του
Κλεισθένη, και του Εφιάλτη. Επίσης κατάργησαν τα δικαιώματα των ενόρκων πολιτών. Στη
Βουλή των πεντακοσίων Αθηναίων πολιτών παραχώρησαν αρμοδιότητες ποινικών
δικαστηρίων. Διόρισαν ως άρχοντες, μέλη της Βουλής και μαστιγοφόρους προσωπικούς τους φίλους από ένα κατάλογο 1.000 έμπιστων προσώπων. Ενώ λοιπόν είχαν διακηρύξει ότι θα
κυβερνούσαν προσωρινά μέχρι τη δημοσίευση των νέων νόμων, συγκρότησαν τη Βουλή και
τα άλλα θεσμικά όργανα, όπως τους άρεσε, διέλυσαν τα δικαστήρια των ενόρκων (την
Ηλιαία), παραχώρησαν στη Βουλή δικαστικές εξουσίες για ποινικά (δήθεν) αδικήματα και
κατάργησαν τη μυστική ψηφοφορία σε όλες τις διαδικασίες.

Ποια στάση τήρησαν απέναντι στους συκοφάντες;
Αφού εγκατέστησαν δικούς τους ανθρώπους στη διοίκηση της πολιτείας, οι τριάκοντα, όπως
όλοι οι πραξικοπηματίες, φόρεσαν το ένδυμα της ηθικής και εμφανίστηκαν ως υπερασπιστές
της αρετής και τιμητές των πάντων. Τα ηθικά κριτήρια εμφανίζονται ως πρόσχημα της
νομιμοφροσύνης και επικάλυμμα ιδιοτελών πολιτικών επιδιώξεων. Έτσι στράφηκαν κατά
των συκοφαντών, ώστε να εξασφαλίσουν τη λαϊκή αποδοχή και να δημιουργήσουν ευνοϊκό
για αυτούς κλίμα. Οι βουλευτές και οι άλλοι άρχοντες, εγγύηση της άλλοτε δημοκρατίας,
ένιωσαν ανακούφιση που απαλλάχτηκαν από την κοινωνική πληγή των συκοφαντών, αφού
με ευχαρίστηση προέβησαν σε καταδικαστικές αποφάσεις. Παράλληλα όμως διαφαίνεται ο
τρόμος μπροστά στη φανερή ψηφοφορία αλλά και η διάβρωση των ηθών, αφού οι τιμητές
έδειξαν αδιαφορία και απάθεια και δεν αγανάκτησαν με τη σκέψη ότι ανάμεσα στους
καταδικασμένους υπάρχουν και αθώοι. Με το πρόσχημα λοιπόν της ηθικής κάθαρσης οι
τριάκοντα τύραννοι εξόντωσαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Η συκοφαντία αρχικά σήμαινε την καταγγελία σε βάρος αυτού που έκλεβε σύκα από ιερές
συκιές, αφιερωμένους σε θεούς. Επίσης σήμαινε τη μήνυση για λαθραία εξαγωγή σύκων από
την Αττική. Με επέκταση της αρχικής αυτής σημασίας ο όρος απέκτησε την έννοια της
μήνυσης για κάθε παράβαση, ιδιωτική ή δημόσια. Τον 5ο αι. μ.Χ. η συκοφαντία είχε γίνει για
πολλούς αδίστακτους αέργους βιοποριστικό μέσο και κερδοφόρο επάγγελμα. Έτσι οι
συκοφάντες ήταν τόσο επικίνδυνη κοινωνική μάστιγα και πληγή των φιλήσυχων και
ευκατάστατων ιδίως πολιτών, ώστε απειλούσαν την εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας.

Σε ποια ενέργεια προέβησαν οι τύραννοι, ώστε να διοικήσουν την πόλη όπως ήθελαν και
με ποια δικαιολογία; Ποια συμπεριφορά έδειξαν απέναντι στον Καλλίβιο και τι
ανέμεναν;
Όταν οι τριάκοντα τύραννοι εδραιώθηκαν στην εξουσία ύστερα από τις πρώτες καλές
εντυπώσεις στον αθηναϊκό λαό, άρχισαν τις πρώτες τους αυθαιρεσίες. Εξόντωσαν τους
πολιτικούς τους αντιπάλους. Έστειλαν στον Λύσανδρο δυο από τους τριάκοντα τυράννους,
 τον Αισχίνη και τον Αριστοτέλη, για να ζητήσουν στρατιωτική σπαρτιατική φρουρά και έτσι
να ενισχύσουν το ολιγαρχικό τους καθεστώς. Οι έφοροι, ύστερα από τη μεσολάβηση του
Λυσάνδρου, έστειλαν 700 φρουρούς Σπαρτιάτες, για να ενισχύσουν τους τριάκοντα
τυράννους που ένιωθαν ανασφάλεια απέναντι στους άοπλους δημοκρατικούς Αθηναίους.
Έτσι επισύρουν την επέμβαση ξένης και εχθρικής δύναμης στα εσωτερικά της πόλης τους για
την εδραίωση της ολιγαρχίας. Οι τριάκοντα τύραννοι ανέλαβαν τη συντήρηση των 700
φρουρών από τη Σπάρτη με έξοδα του αθηναϊκού κράτους και «κολάκευαν, καλόπιαναν με
κάθε τρόπο τον Καλλίβιο», για να εξασφαλίσουν τη συναίνεσή του στις αυθαιρεσίες τους,
αλλά και για να τους παρέχει φρουρούς «συνεργούς» στη σύλληψη Αθηναίων δημοκρατικών
πολιτών που είχαν ακόμη κύρος και δύναμη, ώστε να αντισταθούν στο ολιγαρχικό
(τυραννικό) καθεστώς. Φαίνεται καθαρά ότι το μόνο πρόβλημα που απασχολεί τους
τριάκοντα είναι η εδραίωσή τους στην εξουσία. Όμως τα δημαγωγικά τους μέσα είχαν
εξαντληθεί, χωρίς ωστόσο να πείσουν το λαό και να διευρύνουν τη λαϊκή βάση. Για αυτό
εγκαταλείπουν πια τα προσχήματα, ρίχνουν το προσωπείο και δείχνουν το αληθινό τους
πρόσωπο, αφού καταφεύγουν στη βοήθεια των Λακεδαιμονίων που τους είχαν εκμηδενίσει.
Έτσι φτάνουν στο έσχατο σημείο της ηθικής κατάπτωσης, της προδοσίας και της υποτέλειας.

Κατά την οκτάμηνη διάρκεια της εξουσίας τους οι τριάκοντα τύραννοι εκτέλεσαν 1.500
πολίτες Αθηναίους και μετοίκους. Κυβέρνησαν με δολιότητα και απάνθρωπη συμπεριφορά
προς τους συμπολίτες τους, με δουλοπρέπεια προς τους συμμάχους τους (Σπαρτιάτες).
Ονόμαζαν «καλούς κἀγαθούς» τους ολιγαρχικούς και «πονηρούς» ή «ὀλίγου ἀξίους» (=
ασήμαντους) τους δημοκρατικούς Αθηναίους πολίτες. Έδειξαν το άσβεστο μίσος τους
εναντίον της δημοκρατίας. Κατέλαβαν και διατήρησαν την εξουσία με την απάτη και την
ένοπλη βία. Κυβέρνησαν το αθηναϊκό κράτος ανεξέλεγκτα και αυθαίρετα σύμφωνα με τις
προσωπικές τους επιδιώξεις. Εξαπολύουν απροκάλυπτα κύμα διώξεων και αρχίζουν τις
εκκαθαρίσεις, χωρίς διάκριση, όλων των πολιτικών τους αντιπάλων συλλαμβάνοντας
πλούσιους και φτωχούς, δημοκράτες και μετριοπαθείς ολιγαρχικούς, ακόμα και ουδέτερους,
και τους θανατώνουν χωρίς δίκη. Τα κίνητρα των προγραφών είναι πολιτικά αλλά και
προσωπικά και οικονομικά. Η βία και η βαρβαρότητα κυριαρχούν σε ένα καθεστώς παντελώς
ανέλεγκτο και ασύδοτο, όπου οι βιαιότητες των παθών και των συγκρούσεων είναι
πρωτοφανείς.

Ποια στοιχεία του κειμένου δείχνουν την αυθαιρεσία του καθεστώτος των Τριάκοντα;
Τα στοιχεία είναι τα εξής:
α. Η αθέτηση της προϋπόθεσης με την οποία εκλέχτηκαν οι τριάκοντα.
β. Η συγκρότηση των θεσμικών οργάνων της δημοκρατίας κατά τρόπο που εξυπηρετούσε τα
συμφέροντά τους.
γ. Ο σχεδιασμός τους να χρησιμοποιήσουν την πόλη, όπως τους συνέφερε.
δ. Η αποστολή του Aισχίνη και του Aριστoτέλη στο Λύσανδρο με την παράκληση να
μεσολαβήσει στους εφόρους και να τους πείσει, ώστε να αποστείλουν φρουρά κατοχής.
ε. Οι αθρόες συλλήψεις όχι μόνο των δημοκρατικών αλλά και κάθε αντιφρονούντος, που
αποτελούσε απειλή για το καθεστώς τους.
στ. Η μανία του Κριτία να σκοτώνει πολλούς και για λόγους αντεκδίκησης.
ζ. Η θέση του Κριτία ότι, αν ήθελαν να υπερέχουν, ήταν υποχρεωμένοι να προβαίνουν σε
εκκαθαρίσεις, αφού η εξουσία τους ήταν τυραννία, κι ας διοικούσαν τριάντα.

Ποιες ενέργειες έκαναν οι Τριάκοντα για να εξασφαλίσουν το καθεστώς τους; Ποια ήταν
η σκοπιμότητα της κάθε ενέργειας;
α. Αθετούν την υπόσχεσή τους να συντάξουν και δημοσιεύσουν νόμους, σύμφωνα με τους
οποίους θα διοικούσαν, γιατί επιδίωκαν να κερδίσουν χρόνο μέχρι να εδραιωθούν στην
εξουσία.
β. Αλλοιώνουν με παράνομες ενέργειες τη σύνθεση των δημοκρατικών οργάνων της
πολιτείας εγκαθιστώντας σε αυτά έμπιστους οπαδούς τους. Με τον τρόπο αυτό εξου-
δετερώνουν τη λαϊκή αντίδραση και ελέγχουν την πολιτική ζωή του τόπου.
γ. Συλλαμβάνουν τους συκοφάντες και τους καταδικάζουν σε θάνατο. Έτσι φορούν μανδύα
ανθρώπων ήθους και αρετής και ανακουφίζουν τους πολίτες από αυτήν την κοινωνική
μάστιγα. Με τη δημαγωγική αυτή τακτική και το λαϊκισμό τους εξαπατούν το λαό και
δείχνουν φιλολαϊκή πολιτική με στόχο να διευρύνουν τη λαϊκή βάση του καθεστώτος.
δ. Ζητούν ενίσχυση από τη Σπάρτη και επιβάλλουν ξενικό ζυγό στην πόλη, για να εδραι-
ωθούν στην εξουσία και να εξυπηρετήσουν τα άνομα συμφέροντά τους.
ε. Περιποιούνται με δουλοπρέπεια τη φρουρά κατοχής, ώστε να εξασφαλίσουν την έγκριση
και την επιδοκιμασία της σε κάθε αυθαίρετη ενέργειά τους.
στ. Συλλαμβάνουν κάθε αντίπαλο του καθεστώτος, προκειμένου να παγιώσουν την τυραννική
αρχή τους.
ζ. Έρχονται σε σύγκρουση οι σκληροπυρηνικοί με τους μετριοπαθείς ολιγαρχικούς Θηραμένη, ώστε να μην υπάρχει ούτε εσωτερική αντίδραση.

Πώς ήταν αρχικά οι σχέσεις του Θηραμένη με τον Κριτία;
Στο κείμενο κυριαρχεί η προσωπικότητα των δύο πρωταγωνιστών της τυραννίας, του Κριτία
που είναι ο ρεαλιστής και πρακτικός νους, ο εκπρόσωπος του σοφιστικού δικαίου, και του
Θηραμένη, του θεωρητικού και μετριοπαθούς ολιγαρχικού. Οι απόψεις τους αντιπαρατίθενται
μέσα από έναν πλαστό διάλογο. Οι σχέσεις των δύο αντρών ήταν στην αρχή φιλικές και
ταυτόσημες, αλλά μετά διαφοροποιήθηκαν οι απόψεις τους μπροστά στη δραματική εξέλιξη
των γεγονότων.

Η συμπεριφορά και η τακτική του Κριτία απέναντι στον αθηναϊκό λαό. Παρουσίαση
τους ήθους του.
Ο Κριτίας, μαθητής του Σωκράτη και θείος του Πλάτωνα, ήταν φιλόδοξος και αρχομανής.
Για να πραγματοποιήσει τις προσωπικές του επιδιώξεις, δεν αναγνώριζε ηθικούς φραγμούς.
Ήταν αδίστακτος, ασύδοτος και σκληρός. Περιφρονούσε τις ηθικές αρχές. Ήταν φανατικός
ολιγαρχικός. Είχε αναμειχθεί στον ακρωτηριασμό των Ερμών το 415 π.Χ. μαζί με τον
Αλκιβιάδη. Ίσως ήταν μέλος των Τετρακοσίων στην εκτροπή του 411 π.Χ. στην Αθήνα.
Πρωτοστάτησε στην ανάκληση του εξόριστου Αλκιβιάδη. Εξορίστηκε στη Θεσσαλία, δεν
γνωρίζουμε όμως πότε έγινε αυτό και για ποια ακριβώς αιτία. Η εξορία του όμως τον
κατέστησε σκληρό και απάνθρωπο. Έγινε αρχηγός των ολιγαρχικών (404-403 π.Χ.). Ο
Κριτίας, για λόγους ιδεολογικούς και αντεκδίκησης, πίστευε ότι μόνο οι εκκαθαρίσεις θα
σταθεροποιούσαν το καθεστώς και θα εδραίωναν την εξουσία τους. Για αυτόν, σύμφωνα και
με τη γνωστή μετέπειτα αρχή του Μακιαβέλι, η πολιτική δε συμβαδίζει με το δίκαιο και την
ηθική ενώ το δίκαιο του ισχυρότερου υπαγορεύει και προσαρμόζει στα μέτρα του την ηθική.
Είναι εκφραστής του πολιτικού κυνισμού. Έχει επίγνωση ότι το τυραννικό καθεστώς δε
στηρίζεται στη λαϊκή βάση, γιατί είναι εκτροπή του πολιτεύματος, και επιβάλλεται με τη βία,
ακόμα και με το έγκλημα που είναι θεμιτό για την εδραίωση της εξουσίας. Σύντομα
αποδείχτηκε ο πιο σκληρός και αδίστακτος, απάνθρωπος και θηριώδης από όλους τους
τυράννους, θύμα του οποίου υπήρξε και ο φίλος του Θηραμένης.

Η συμπεριφορά και η τακτική του Θηραμένη απέναντι στον αθηναϊκό λαό. Παρουσίαση
τους ήθους του.
Ο Θηραμένης ήταν μετριοπαθής ολιγαρχικός. Πρωτοστάτησε στο ολιγαρχικό πραξικόπημα
του 411 π.Χ. στην Αθήνα. Διαφώνησε με τον Κριτία και τους ακραίους ολιγαρχικούς για τις
πολλές αυθαιρεσίες και εκκαθαρίσεις των δημοκρατικών Αθηναίων πολιτών. Ο Κριτίας
θανάτωνε τους ικανούς και άξιους δημοκρατικούς πολίτες για να μειωθούν οι αξιόλογοι και
έντιμοι Αθηναίοι που θα είχαν το σθένος, τη δύναμη, και το κύρος να εναντιωθούν στις
αυθαιρεσίες των Τριάκοντα τυράννων. Ο Θηραμένης προσπαθεί να συγκρατήσει το βίαιο
Κριτία από τη διάπραξη εγκλημάτων εις βάρος ανθρώπων με μεγάλη δημοτικότητα. Θεωρεί
ότι η δημοτικότητα που πολλοί Αθηναίοι είχαν κερδίσει με τις πράξεις τους δεν μπορούσε να
ενοχοποιείται και να οδηγεί στην θανατική καταδίκη. Πρότεινε επίσης να έχουν πολιτικά
δικαιώματα (στη διάρκεια της οκτάμηνης διάρκειας της εξουσίας των τριάντα τυράννων) οι
πεντακοσιομέδιμνοι, οι ιππείς και οι ζευγίτες. Κάνοντας μάλιστα αυτοκριτική ομολογεί ότι
στο παρελθόν και οι ίδιοι είχαν ακολουθήσει φιλολαϊκή πολιτική για να είναι αρεστοί.
Αντίθετα, ο Κριτίας πρότεινε να έχουν πολιτικά δικαιώματα μόνο 3.000 Αθηναίοι πολίτες
από τους πλούσιους Αθηναίους, οι οποίοι με απόφαση των Τριάκοντα θα αποκτούσαν ή θα
έχαναν τα πολιτικά τους δικαιώματα. Όσοι από τους πλούσιους αυτούς Αθηναίους έχαναν τα
πολιτικά τους δικαιώματα, ήταν δυνατό να καταδικαστούν ακόμη και σε θάνατο. Έτσι ο
μετριοπαθής ολιγαρχικός Θηραμένης συγκρούστηκε με τον ακραίο ολιγαρχικό Κριτία.
Τελικά, ο Θηραμένης το 403 π.Χ. αναγκάστηκε να πιει το κώνειο. Έτσι έδειξε ότι δεν
τυφλώθηκε από το πάθος της εξουσίας. Φαίνεται πώς διαθέτει κάποια ίχνη πολιτικής
ευαισθησίας και ηθικής και για αυτό αντιδρά στον πολιτικό και ηθικό αμοραλισμό του
Κριτία.
 ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗΣ
Ι. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
α. Ερωτήσεις ελεύθερης ανάπτυξης
1. Με ποιον όρο εκλέχτηκαν οι τριάκοντα τύραννοι και κατά πόσο τον τήρησαν;
2. Τι τακτική ακολούθησαν οι τριάκοντα έναντι των συκοφαντών και των ενοχλητικών;
Εκδηλώθηκαν αντιδράσεις από τους νομοταγείς πολίτες;
Γιατί ο τριάκοντα στρέφονται προς τη Σπάρτη; Πώς συμπεριφέρονται στη σπαρτιατική
φρουρά και πώς την «αξιοποιούν»;
4. Σε τι συνίσταται η διαφωνία του Θηραμένη στην τακτική του Κριτία; Να παρουσιάσετε το
ήθος του.
5. Με τι επιχειρήματα επέμενε ο Κριτίας στην πολιτική των διώξεων; Να παρουσιάσετε το
ήθος του.
6. Ποια είναι τα μέτρα και οι αυθαιρεσίες των Τριάκοντα;
Οι πρώτες κινήσεις των Τριάκοντα ήταν:
α. διόρισαν βουλή και ψήφισαν νόμους
β. συλλάμβαναν τους συκοφάντες και κατεδάφισαν τα τείχη
γ. όρισαν βουλή και αρχές και συλλάμβαναν τους ενοχλητικούς
δ. δημοσίευσαν νόμους και εκτέλεσαν τους συκοφάντες
2. Με τη βοήθεια της σπαρτιατικής φρουράς οι τριάκοντα:
α. συλλάμβαναν όλους αδιακρίτως τους αντιπάλους τους
β. περιποιούνταν τον Καλλίβιο και κολάκευαν τον Λύσανδρο
γ. συλλάμβαναν τους κακούς και ανάξιους πολίτες
δ. έπαιρναν με το μέρος τους πολλούς ομοιδεάτες
3. Ο Κριτίας και ο Θηραμένης ήρθαν σε ρήξη, γιατί:
α. ο πρώτος ζητούσε να σταματήσουν οι διωγμοί
β. ο δεύτερος επέμενε να φονεύουν μόνο τους πιο επιφανείς
γ. ο πρώτος εξηγούσε ότι πρέπει να ισχύσει τυραννίδα του ενός και μόνο
δ. ο δεύτερος αντιδρούσε στις εκτελέσεις ευυπόληπτων πολιτών
4. Οι Τριάκοντα τύραννοι εξελέγησαν επειδή υποσχέθηκαν:
α. ότι θα ξαναχτίσουν τα τείχη της Αθήνας και του Πειραιά
β. ότι θα συγγράψουν και να θεσπίσουν νόμους σύμφωνα με τους οποίους θα κυβερνούσαν
στο εξής την Αθήνα
γ. ότι θα συνεχίσουν τον πόλεμο κατά των Σπαρτιατών
δ. ότι θα αποκαταστήσουν την Αθηναϊκή ηγεμονία και αίγλη
Οι Τριάκοντα ζήτησαν τη βοήθεια του Λυσάνδρου στέλνοντας:
α. τον Θηραμένη και τον Ερατοσθένη
β. τον Κριτία και τον Θηραμένη
γ. τον Αισχίνη και τον Αριστοτέλη
δ. τον Θεογένη και τον Ευκλείδη
6. Η τυραννία των Τριάκοντα είχε διάρκεια:
α. οκτώ μόνο μηνών
β. ενός έτους
γ. δύο ετών
δ. πέντε ετών
7. Ο Κριτίας υποστήριζε την εξόντωση των αντιπάλων του γιατί:
α. ανήκαν στους συκοφάντες
β. είχε εξοριστεί από τον λαό και ζητούσε εκδίκηση
γ. θα τον εμπόδιζαν στην εφαρμογή της σκληρής πολιτικής γραμμής του
δ. θα διεκδικούσαν αξιώματα και κινδύνευε η εξουσία του

ΣΩΣΤΟ-ΛΑΘΟΣ

Όσοι ζούσαν από τη συκοφαντία έλαβαν αξιώματα από τους τριάκοντα = ………
2. Οι τριάκοντα ζήτησαν ενισχύσεις από τη Σπάρτη = ………
3. Οι Σπαρτιάτες έστειλαν στρατιώτες με αρμοστή τον Καλλίβιο = ………
4. Πολίτες με γόητρο μπήκαν στο στόχαστρο των τριάκοντα = ………
5. Ο Κριτίας υπήρξε σκληρός και απάνθρωπος = ………
6. Οι Αθηναίοι πολίτες «ἀρχὰς κατέστησαν ὡς ἐδόκει αὐτοῖς» = ....................
7. Οι Τριάκοντα τακτοποίησαν τις εξουσίες όπως τους συνέφερε διορίζοντας πρόσωπα της
αρεσκείας τους = ..................
8. Η συκοφαντία ήταν σπάνιο φαινόμενο στην αρχαία Αθήνα = ....................
9. Οι Αθηναίοι είχαν δυσαρεστηθεί με την τιμωρία των συκοφαντών = ....................
10. Οι Τριάκοντα υπέβαλαν το αίτημα για την αποστολή σπαρτιατικής φρουράς
απευθείας στους εφόρους της Σπάρτης = .................
11. Η φρουρά των Λακεδαιμονίων ανέλαβε τη δαπάνη της διατροφής και συντήρησής της

πηγη: Εκπαιδευτήρια Καίσαρη