7.8.10

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ


ΟΡΙΣΜΟΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

θ Η χώρα μας έχει να προβάλει μια μεγάλη και πλούσια κληρονομιά με βαθιές ιστορικές, πολιτιστικές κι αθλητικές ρίζες. Είναι χορηγός του Ολυμπιακού πνεύματος, που αποτελεί αναμφίβολα ένα απ' τα πολυτιμότερα δεδομένα της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Αθλητισμός (προέρχεται απ' τη λέξη «άθλος») για τους αρχαίους Έλληνες δε σήμαινε μόνο άσκηση των σωμάτων, αλλά κι ανιδιοτελής προσπάθεια για την κατάκτηση του βραβείου, μέσω του οποίου επιβραβευόταν ο συναγωνισμός.
θ Ο αθλητισμός έχει τις ρίζες του στην άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων και διέθετε ανάλογη ιερότητα. Η καλλιέργεια του σώματος παρέπεμπε στις έννοιες της αρμονίας και της μάθησης. Έτσι προέκυψε η ρήση: «νους υγιής έν σώματι ύγιεΐ». Ήταν, λοιπόν, καθήκον κάθε ελεύθερου ανθρώπου να φροντίζει για την εξέλιξή του αυτή μέσα σε πνεύμα άμιλλας.
θ Στην αρχαία Ρώμη ο αθλητισμός έπαψε να είναι καθήκον του ελεύθερου πολίτη και μεταλλάχθηκε σ' ένα αιματηρό θέαμα.
θ Στο μεσαίωνα απ' τη μια υπήρχαν βαρβαρότητες κι απ' την άλλη ιπποτικοί αγώνες, που τιμούσαν τη γενναιότητα και την τόλμη.


ΑΞΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Ψυχολογικός τομέας
Στα πλαίσια της σωματικής άσκησης οπλίζεται ο αθλητής μ' αγωνιστικότητα, αυτοκυριαρχία, καλλιεργείται το θάρρος, η θέληση, η αποφασιστικότητα, η τόλμη για την αντιμετώπιση του αθλητικού αγώνα και, κατ' επέκταση, της ζωής. Η άθληση συντελεί στην ωρίμανση του ανθρώπου και στην ανάπτυξη ψυχικών ικανοτήτων, γιατί ωθεί τον άνθρωπο να θέτει ολοένα κι υψηλότερους στόχους και να παλεύει με υπομονή κι επιμονή, χωρίς να εγκαταλείπει την προσπάθεια. Παράλληλα, μέσω αυτού αξιοποιεί τον ελεύθερό του χρόνο μακριά απ' το άγχος και τη ρουτίνα, δηλ. ψυχαγωγείται γνήσια και δε διασκεδάζει ανούσια.
Ηθικός τομέας
Εθίζει τον άνθρωπο στον έντιμο αγώνα, τον κάνει να πειθαρχεί σε κανόνες, στη λιτότητα, στο μέτρο, στην εγκράτεια, να σέβεται τους άλλους, ακόμη και το διαφορετικό. Τον βοηθά ν' ασκήσει αυτοκριτική, προκειμένου να γίνει καλύτερος ηθικά. Έτσι διαμορφώνονται πιο ενάρετοι χαρακτήρες, που πιστεύουν σε ιδανικά, όπως του υγιούς αθλητισμού και των αξιών που απορρέουν απ' αυτόν.

Πνευματικός - Βιολογικός τομέας
Ο αθλητισμός αναπτύσσει αρμονικά το σώμα και το πνεύμα, προσφέρει υγεία στον οργανισμό και σωματική ευρωστία, λειτουργεί ως αντίβαρο στα ναρκωτικά, το κάπνισμα κτλ. Η σωματική κατάσταση επηρεάζει την πνευματική κι αντίστροφα. Ο αθλητικός αγώνας υποχρεώνει το άτομο να προβληματιστεί για το πώς θ' αποδώσει καλύτερα, θέτει νέους υψηλότερους σκοπούς και καλλιεργεί το νου. Όλα τα παραπάνω γίνονται πιο επιτακτικά σε μια εποχή πνευματικής μονομέρειας και προσκόλλησης στην ειδί -κευση.

Κοινωνικοπολιτικός τομέας
Σίγουρα ο αθλητισμός ως ιδεώδες κοινωνικοποιεί και συνδέει με δεσμούς φιλίας τους συναγωνιζόμενους, τους συνηθίζει στην αναγνώριση της αξίας των αντιπάλων και στην ανάπτυξη του σεβασμού. Εξάλλου, οι κορυφαίοι αθλητές λειτουργώντας ως πρότυπα μπορούν να επηρεάζουν τους νέους σε κρίσιμα κοινωνικά θέματα, όπως είναι η βία, τα πρότυπα, τα ναρκωτικά κ.ά. Οι ευεργετικές επιδράσεις του αθλητισμού επεκτείνονται και στην καλλιέργεια του ομαδικού πνεύματος, τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, τον ευγενή συναγωνισμό ή άλλες αρετές, οι οποίες είναι απαραίτητες για την προαγωγή της κοινωνικής ζωής και συνείδησης. Το άτομο, ιδιαίτερα στα συλλογικά αθλήματα, υπηρετεί την ομάδα κι όχι το «εγώ» του. Ο αθλητισμός στοχεύει στον παραμερισμό των διαφορών και στην καλλιέργεια κοινής συνείδησης. Περνά μηνύματα ειρήνης και σύμπνοιας, φέρνει τους λαούς σ' επαφή και συμβάλλει στην ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων. Εξάλλου και στην αρχαιότητα κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες σταματούσαν οι εχθροπραξίες.

Οικονομικός τομέας
Ο αθλητισμός, επίσης, συμβάλλει στην οικονομική οργάνωση και άνοδο των λαών. Μια νέα αγορά έχει αναπτυχθεί με τις διαφημίσεις και τα καταναλωτικά προϊόντα. Εξάλλου οι μεγάλες αθλητικές συναντήσεις οδηγούν στην αύξηση της τουριστικής κίνησης και στην τόνωση της τοπικής οικονομίας.

Εθνικός τομέας
Οι αθλητικοί αγώνες ενισχύουν το εθνικό φρόνημα, ενώ συχνά γίνονται πρότυπο για τη γενικότερη πρόοδο του έθνους. Η αντιπροσώπευση της πατρίδας μέσα από αθλητικούς αγώνες είναι δείγμα σεβασμού στα σύμβολα, στους συμπατριώτες, στο ίδιο το έθνος. Κι η μάχη αυτή σ' αθλητικό επίπεδο είναι τελικά αγώνας για την επιβίωση του έθνους, αφού αφυπνίζεται το πατριωτικό αίσθημα, ειδικά σήμερα, που πολλά ξένα κράτη μάς απειλούν με τις επεκτατικές τους βλέψεις.

Διεθνής τομέας
Καταργείται ο ρατσισμός, εξαφανίζονται οι όποιες διακρίσεις, προωθείται η συναδέλφωση των λαών κι η ειρήνη.


ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΣΗΜΕΡΑ

θ Εμπορευματοποίηση του αθλητισμού (διαφημίσεις - χορηγίες). Σε πρώτη μοίρα έρχεται ο οικονομικός ανταγωνισμός των αθλητών και των ομάδων αργότερα (αθλητές και ομάδες γίνονται ανταλλάξιμο είδος). Η «τιμή» της ομάδας μεταφράζεται σε κέρδος της επιχείρησης και των συλλόγων.
θ Είναι εμφανής η έντονη εξάρτηση των παικτών από διάφορους αθλητικούς παράγοντες, γι' αυτό δεν ενδιαφέρει καμιά πίστη στην αξία του αγώνα παρά μόνο στον επαγγελματισμό του αγωνιζόμενου.
θ Οι μεγάλοι παράγοντες εξαγοράζουν αγώνες - δωροδοκίες αθλητών, ομάδων και διαιτητών, «στημένα» παιχνίδια-, για να κερδίσουν τίτλους και δόξα.
θ Οι πρόεδροι μεγάλων ομάδων έχουν αναμιχθεί σε απάτες, γεγονός που καταδεικνύει ότι ο αθλητισμός σήμερα γίνεται συχνά χώρος όπου «ξεπλένεται μαύρο χρήμα».
θ Σ' αρκετές περιπτώσεις οι Ολυμπιακοί αγώνες ανατίθενται σε χώρες με κριτήρια οικονομικά. Ο αθλητισμός συνοδεύεται από πολυτέλεια και χλιδή. Οι λαμπερές τελετές κι η έμφαση στο «θέαμα» αντικαθιστούν το μέτρο και την απλότητα.
θ Στόχος σήμερα για τους περισσότερους αθλητές δεν είναι η συμμετοχή, ο συναγωνισμός κι η ευχαρίστηση, αλλά οι επιδόσεις, το ρεκόρ, η πρωτιά (πρωταθλητισμός), το εντυπωσιακό θέαμα. θ Συχνά χρησιμοποιούνται παράνομα μέσα (αναβολικές ουσίες), για να φτάσει κανείς στη νίκη. Έτσι διεγείρεται ο οργανισμός και μετατρέπονται οι αθλητές σε «τέρατα» μ' απίστευτες επιδόσεις.
θ Στο βωμό του «αθλητικού ιδεώδους» σκοτώθηκαν άνθρωποι, γεγονός που συνδέεται με την ανάμειξη της πολιτικής στον αθλητισμό, ο οποίος μετατρέπεται συχνά σε πεδίο πολιτικών αντιπαραθέσεων, χωρίζει αντί να ενώνει τους λαούς.
θ Τα ΜΜΕ κι οι εταιρείες «κατασκευάζουν» είδωλα, που παρασύρουν τη νεολαία και την υποβαθμίζουν πνευματικά. Οι αθλητές έχουν γίνει ινδάλματα λαϊκής κατανάλωσης, κινητές αφίσες, μοντέλα, παρουσιαστές προϊόντων κι αντί ν' αποτελούν υγιή πρότυπα για τους νέους τούς οδηγούν στην ανηθικότητα και την ασυνειδησία. Ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική τους διάκριση που θα τους εξασφαλίσει οφέλη (π.χ. υπέρογκους μισθούς, νέα «συμβόλαια» εργασίας κτλ.).
θ Οι διάφορες επιχειρήσεις (π.χ αθλητικός τύπος) καλλιεργούν μέσω της χυδαιολογίας το φανατισμό και τη βία. Καθημερινά ανοίγουν πόλεμο δηλώσεων κι η πίστη σε μια ομάδα γίνεται πεδίο ανταλλαγής βωμολοχιών, θίγοντας την έννοια της αξιοπρέπειας του αθλητή και του φιλάθλου - αναγνώστη.
θ Το φίλαθλο πνεύμα δίνει τη θέση του στο πάθος και το φανατισμό. Καθημερινές είναι οι ειδήσεις που αναφέρονται σε πράξεις βίας στους αθλητικούς χώρους, η οποία ασκείται από νεαρούς οπαδούς. Ο χουλιγκανισμός μετατρέπει το θεατή σε οπαδό και καταλύει την αθλητική ιδέα, η οποία διδάσκει την άμιλλα, τη συνεργασία, την αναγνώριση του συναγωνιστή. Ο αθλητισμός πλέον αντί να φέρνει κοντά τους λαούς, σκορπίζει παντού αίμα και βία.
θ Πολλά απολυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν τον αθλητισμό για ν' αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη ή να καλλιεργήσουν το ρατσισμό.
θ Το τοπικιστικό πνεύμα βρίσκει κατάλληλο έδαφος στον αθλητισμό και διαιρεί τους πολίτες μιας χώρας. Επίσης, διαμορφώνεται εχθρική και ρατσιστική διάθεση, όταν, στο όνομα μιας ομάδας που θεοποιείται, κάποιοι γίνονται ρατσιστές απέναντι στους οπαδούς άλλων ομάδων.
θ Οι χώρες (π.χ. Λατινική Αμερική) με δυσκολίες επιβίωσης εξάγουν ως εθνικό προϊόν αθλητές, ενώ πολλοί απ' αυτούς
είναι χρήστες κι έμποροι ναρκωτικών.




ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Τα αίτια του φαινομένου είναι πολλά και μπορούν ν' αναζητηθούν
στις γενικές κι ειδικές συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας.
θ Η υπερβολική αξία κι η προβολή της ύλης οδήγησαν στην κρίση των αξιών και των ιδεωδών. Η επιδίωξη κάθε στόχου που δε συνοδεύεται απ' την αξία και την ποιότητα συχνά οδηγεί στην απάτη και την ανηθικότητα. Ο χαρακτήρας της εποχής μας, έτσι όπως καθιερώνεται απ' τα ΜΜΕ, προκάλεσε την ισοπέδωση του πνεύματος του Ολυμπισμού.
θ Οι αθλητικοί παράγοντες, με την προπαγάνδα και την εμπορευματοποίηση, συνέβαλαν στον υποβιβασμό του αθλητισμού και στη μετατροπή του σε προϊόν προς πώληση.
θ Ευθύνη έχει κι η ελλιπής αθλητική διαπαιδαγώγηση που παρέχεται σήμερα. Η εκπαίδευση προσλαμβάνοντας τεχνοκρατικό χαρακτήρα παραμέλησε να μυήσει τα νεαρά μέλη σε αξίες όπως ο αθλητισμός.
θ Σημαντικό ρόλο έχουν κι οι πολιτικές σκοπιμότητες. Σε πολλά κράτη με έντονα κοινωνικά προβλήματα ο αθλητισμός χρησιμοποιείται ως βασικό μέσο αποπροσανατολισμού κι εκτόνωσης του πολίτη. Συχνά άλλωστε επώνυμοι και καταξιωμένοι αθλητές χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη συγκεκριμένων πολιτικών παρατάξεων ή προσώπων στα πλαίσια των προεκλογικών εκστρατειών.


ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Άτομο
θ Απομάκρυνση του ανθρώπου απ' την ιδέα του χρήματος και της κατανάλωσης.
θ Κοινωνική συνείδηση, πνεύμα αλληλοβοήθειας, ικανό ν'
απομακρύνει τον ανταγωνισμό και τον ωφελιμισμό. θ Σεβασμός, εντιμότητα, ήθος.
θ Αυτοκριτική, υιοθέτηση μέτρου κι απλούστερου τρόπου ζωής. θ Αποχή απ' τα στάδια, για να ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιοι φορείς.


Οικογένεια
θ Προβολή φίλαθλου πνεύματος κι υγιών προτύπων απ' τους
γονείς στα παιδιά. θ Προσωπικό παράδειγμα γονέων (άθληση). θ Διάλογος μεταξύ των μελών της οικογένειας για τη μετάδοση
κατάλληλων αξιών, όπως το αθλητικό ιδεώδες. Ας μάθουν οι
γονείς στους νέους πως αυτό που μετράει είναι η προσπάθεια, ο
αγώνας κι όχι μόνο η νίκη. θ Αξιοποίηση κλίσεων - ενδιαφερόντων των παιδιών για
συγκεκριμένα αθλήματα από νωρίς.

Σχολείο
θ Η εκπαίδευση θα πρέπει να παραμερίσει τον τεχνοκρατικό της χαρακτήρα και να μυήσει τους νέους σ' αξίες κι αθλητικά ιδεώδη.
θ Περισσότερες αθλητικές εκδηλώσεις, καλύτερες και πιο σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις στα σχολεία.

ΜΜΕ
θ Να μη δραματοποιούν και να μην τονίζουν πράξεις βίας που ενισχύουν το φανατισμό και μετατρέπουν τους φιλάθλους σε τυφλούς οπαδούς.
θ Να προβάλλουν και να επιδοκιμάζουν ενέργειες αθλητών που διακρίνονται για το ήθος τους και να καταδικάζουν την όποια αντιαθλητική συμπεριφορά μέσω της επιρροής που ασκούν.
θ Να προβάλλουν αθλητικά προγράμματα κι έτσι να ενισχύσουν την αθλητική παιδεία της νεολαίας να δώσουν στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει και να ακολουθήσει το αθλητικό πνεύμα και πρότυπο.

Αθλητές - Αθλητικοί παράγοντες
θ Οι αθλητές ας συνειδητοποιήσουν το ρόλο και την αποστολή τους κι ας αποτελέσουν υγιή πρότυπα για τη νεολαία με τη συμπεριφο¬ρά τους μέσα κι έξω απ' τους αθλητικούς χώρους, αφού συνιστούν δημόσια - επώνυμα πρόσωπα. Δεν πρέπει να είναι υποταγμένοι στο κέρδος ή να προκαλούν με τη στάση τους. Είναι ανάγκη ν' αποβάλουν το στυγνό επαγγελματισμό και ν' αγωνίζονται υπεύθυνα κι έντιμα. Με τη στάση τους μπορούν να περάσουν στον κόσμο μηνύματα συναδέλφωσης κι αγάπης. Εξάλλου, ο αθλητής που σέβεται το συναθλητή του, σέβεται αύριο και το συνάνθρωπό του στο μεγάλο παιχνίδι της ζωής.
θ Ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργήσει προσβάσεις επικοινωνίας, διαλύοντας τα τείχη που έχει υψώσει ο τρόπος ζωής στη μεγαλούπολη (στην αρχαία εποχή γκρέμιζαν τα τείχη της πόλης
κατά την επιστροφή του ολυμπιονίκη απ' το στάδιο της νίκης). Έχει δηλ. τη δυνατότητα να ενώσει τους λαούς και να πετύχει εκεί όπου αποτυγχάνουν οι διπλωμάτες: στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων.
θ Απαραίτητη είναι η συμβολή των συνδικαλιστικών οργάνων, τα οποία οφείλουν να τιμωρούν παραδειγματικά όσους αθλητές προβαίνουν σ' αντιαθλητικές ενέργειες.
θ Πρέπει οι παράγοντες των ομάδων απ' την αδιαφάνεια και το παρασκήνιο να περάσουν στο προσκήνιο. Οι εταιρείες διέπονται από κανόνες, οι οποίοι χρειάζονται να τηρούνται απ' αυτές. Ο υγιής αθλητισμός θα διασωθεί με την προϋπόθεση ότι διοικείται από άξιους κι υπεύθυνους ανθρώπους. Στόχος τους πρέπει να είναι η εξάρθρωση των κυκλωμάτων εκείνων (στη διαιτησία κ.ά.), που καταργούν την ισονομία στο χώρο του αθλητισμού. Ακόμη, επιβάλλεται η επιβράβευση, με υλικά μέσα ή δημόσιες ανακοινώσεις, του ήθους κάποιων αθλητών, για να φυτρώσει ο σπόρος της αθλητικής ιδέας.

Κράτος
θ Στην αρχαιότητα οι αθλητικές αναμετρήσεις συνοδεύονταν από μουσικούς, θεατρικούς αγώνες ή άλλες εκδηλώσεις, κάτι που σημαίνει πως ήταν μια γιορτή, αναλόγως σήμερα η ύπαρξη άμιλλας κι η καλλιέργεια του ολυμπισμού μπορεί να παραμερίσει τα όποια συμφέροντα. Αναγκαίος, λοιπόν, κρίνεται ο επαναπροσδιορισμός του αθλητικού ιδεώδους, προκειμένου ν' αποτελέσει ουσιαστική ψυχαγωγία και υγεία.
θ Εξυγίανση αθλητισμού (αποδέσμευση από συμφέροντα, υλικές εξαρτήσεις, πολιτικές σκοπιμότητες κι ανταγωνισμούς, όχι αντικείμενο συναλλαγών και κερδοσκοπίας).
θ Οι πολιτικοί ηγέτες ας αναλάβουν το πολιτικό κόστος θεσπίζοντας κατάλληλους νόμους κι εφαρμόζοντάς τους αμερόληπτα προς κάθε κατεύθυνση. Πρέπει να τιμωρούνται ο χρηματισμός των αθλητικών παραγόντων, η χρήση αναβολικών, ο αθέμιτος ανταγωνισμός, η έλλειψη σεβασμού στους αθλητικούς χώρους ή στους αθλητές κτλ., για ν' αντιμετωπιστεί έτσι το φαινόμενο του χουλιγκανισμού, του φανατισμού και της βιαιοπραγίας.
θ Ανάπτυξη κι υποστήριξη εγκαταστάσεων ή αθλητικών εκδηλώσεων σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε να καλλιεργηθεί το πνεύμα του ευγενούς συναγωνισμού και να γίνουν πόλος έλξης των νέων, δίνοντάς τους την αναγκαία διέξοδο, την εκτόνωση του δυναμισμού της ηλικίας τους.

Ο Νίκος Καζαντζάκης μίλησε για τον αθλητισμό στην αρχαία Ελλάδα ως εξής: «Ωραίο κι αθλητικό κορμί, με ήρεμη έκφραση και πειθαρχία του πάθους, είναι χαρακτηριστικά του ελεύθερου πολίτη. Ενώ, αντίθετα, ο δούλος παριστάνεται πάντα ή παχύσαρκος ή καχεκτικός μ' απότομες χειρονομίες. Αρμονία νου και κορμιού, ιδού το υψηλό ιδανικό του Έλληνα! Η υπερτροφία


















































































Α Θ Λ Η Τ I Σ Μ Ο Σ
Γιατί σήμερα τα ομαδικά παιγνίδια διέρχονται κρίση;
■ Η κρίση γενικότερα των σχέσεων, η ανωνυμία κι η αποξένωση, ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις, δεν ευνοούν τα ομαδικά παιχνίδια. Χαλαρώνουν οι κοινωνικοί δεσμοί, οι άνθρωποι αδιαφορούν ο ένας τον άλλον, οπότε οποιαδήποτε μορφή συλλογικής έκφρασης δοκιμάζεται.
■ Η εμπορευματοποίηση κι η αλλοίωση της αθλητικής ιδέας απομακρύνουν σήμερα τον άνθρωπο απ' τα σπορ. Στόχος γίνεται το κέρδος, οι αθλητές μετατρέπονται σ' ανταλλάξιμες αξίες, λειτουργούν μέσα από ένα στείρο ανταγωνισμό ή ατομικισμό και τα ομαδικά παιχνίδια, που απαιτούν ενισχυμένη αίσθηση του «εμείς» κι υψηλό ήθος, διέρχονται κρίση.
■ Ο στείρος τεχνοκρατικός τρόπος ζωής κι η επικράτηση των καταναλωτικών προτύπων οδηγούν σε κρίση γενικότερα τον ηθικοπνευματικό πολιτισμό και τις αντίστοιχες αξίες. Σε μια τέτοια κοινωνία, επομένως, είναι πιο εύκολο να διαβρωθεί το γνήσιο αθλητικό ιδεώδες.

Ποια είναι τα οφέλη ομαδικών παιγνιδιών;
■ Με την ενίσχυση της συλλογικότητας και της συνεργασίας προάγονται η αλληλεγγύη κι ο σεβασμός, ενώ παράλληλα διαμορφώνονται καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις.
■ Το ομαδικό παιχνίδι αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας. Το άτομο σέβεται τους κανόνες, όπως υποχρεούται να σεβαστεί και τους νόμους της ευρύτερης κοινωνίας.
■ Αθλείται και κοινωνικοποιείται ο άνθρωπος, διοχετεύει γόνιμα το περίσσιο φορτίο της ενεργητικότητάς του κι η όλη αυτή η κα¬τάσταση τον απομακρύνει από αντικοινωνικές εκδηλώσεις και συμπεριφορές.
■ Η ηθικοπνευματική καλλιέργεια συνιστά αποτέλεσμα της συμμετοχής στα συλλογικά αθλήματα και παιχνίδια. Το «νους υγιής έν σώματι ύγιεΐ» ισχύει σαφέστατα κι εδώ, καθώς ο άνθρωπος αναπτύσσει το σώμα, το νου και την οξυδέρκειά του μέσα απ' τα παιχνίδια αυτά. Δεν αποκτά μόνο καλύτερη φυσική κατάσταση αλλά και πνευματική νηφαλιότητα και υγεία.
Τα ομαδικά παιχνίδια δεν αποτελούν μόνο ευχάριστη διέξοδο απ' το άγχος και την πλήξη της καθημερινότητας, αλλά μορφές γνήσιας ψυχαγωγίας, που ανανεώνουν αλλά και καλλιεργούν τον άνθρωπο ψυχικά. Την ίδια στιγμή μάλιστα τον βοηθούν ν' αναπτύξει τις αρετές του θάρρους, της τόλμης και της αποφασιστικότητας.
■ Η άθληση στο πλαίσιο τέτοιων ομαδικών παιχνιδιών ηθικοποιεί το άτομο, γιατί το κάνει υπεύθυνο τόσο για τις δικές του κινήσεις - πράξεις όσο και για τη συνολική έκβαση του παιχνιδιού. Η προσπάθεια για αυτοβελτίωση είναι αποτελέσματα της συμμετοχής σε τέτοια αθλήματα.
■ Η επαφή, μέσω του παιχνιδιού, μ' άλλα άτομα διαφορετικής φυλής, θρησκείας, εθνικότητας κλπ. περιορίζει τις προκαταλήψεις, ή τα στερεότυπα και κάνει τον άνθρωπο περισσότερο ώριμη προσωπικότητα, μ' υψηλό αίσθημα ανθρωπισμού.


Ποιοι είναι οι κίνδυνοι ομαδικών παιγνιδιών;
■ Τα ομαδικά αθλήματα - παιχνίδια εγκυμονούν περισσότερους κινδύνους απ' τα ατομικά κι αυτό γιατί μπορούν να συνδεθούν ευκολότερα με το φανατισμό, τη μαζοποίηση των ατόμων, τη δημιουργία «τυφλών» οπαδών, το χουλιγκανισμό ή άλλα τέτοια φαινόμενα.
■ Η ταύτιση των ατόμων με μια μαχόμενη ομάδα μπορεί να σημαίνει και ταύτιση με μια ιδεολογία, μ' ένα κόμμα, με μια κοινωνική τάξη, που προβάλλει μ' επιθετικό τρόπο την ύπαρξή της ή κάνει ορατή την παρουσία της μ' αντικοινωνικές ενέργειες. Έτσι, η βία δεν είναι τελικά το αποτέλεσμα του πάθους για νίκη της ομάδας, αλλά περισσότερο η επιθυμία των οπαδών ν' αποδείξουν στον εαυτό τους και στους άλλους ότι υπάρχουν.
■ Η σημερινή κοινωνία προσφέρεται για βανδαλιστικά φαινόμενα, γιατί είναι μαζική και παγκόσμια. Η διασκέδαση του ευρύτερου κοινού έχει μαζικό χαρακτήρα κι αυτό συνδέεται με τον απρόσωπο χαρακτήρα των μεγαλουπόλεων. Τα φαινόμενα της βίας και της επιθετικότητας επεκτείνονται άμεσα και ταχύτατα, εφόσον στις σημερινές κοινωνίες ο ένας κάνει ό,τι κάνουν οι πολλοί. Ο χουλιγκανισμός επεκτείνεται και τραυματίζει την αθλητική ιδέα, απειλεί την κοινωνική συνοχή κτλ.



ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
«Τα ομαδικά παιχνίδια υπηρετούν μεγάλο ηθικό σκοπό: σε συνηθίζουν να 'υποτάξεις την ατομικότητα σου σε μια γενική ενέργεια. Να μη νιώθεις πως είσαι άτομο ανεξάρτητο, παρά μέλος μιας ομάδας. Να υπερασπίζεσαι όχι μόνο την ατομική σου τιμή παρά ολόκληρη την τιμή της ομάδας όπου ανήκεις: σχολή, Πανεπιστήμιο, πόλη, έθνος. Έτσι, από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι, το παιχνίδι μπορεί να σε ανεβάσει στις πιο αψηλές κι αφιλόκερδες κορυφές της ενέργειας. Στα σπορ δε γυμνάζεις το σώμα σου μονάχα• γυμνάζεις παν' απ' όλα την ψυχή ρου. Στα ομαδικά σπορ μαθαίνεις να είσαι έτοιμος, να συγκρατιέσαι, να περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, να θυσιάζεις τις ατομικές χαρές ή προτίμησες για τις ανάγκες της ομάδας. Με τη μέθοδο αυτή μονάχα μπορείς ν' ασκηθείς για το μεγάλο παιχνίδι, αργότερα, της δημόσιας ζωής».
| Ν. Καζαντζάκης, Δίπλωμα ανθρώπου, από το ταξιδιωτικό του βιβλίο Αγγλία
Μελετώντας το απόσπασμα απαντήστε:
ί) Ποιο το περιεχόμενο κι ο σκοπός των ομαδικών παιχνιδιών, κατά το
συγγραφέα;
ίί) Ποιος ο ρόλος τους στην κοινωνικοποίηση του ατόμου;





Ζητούμενο Α': «Ποιο το περιεχόμενο...συγγραφέα» [Είναι προφανές πως θα πρέπει να μελετήσουμε τα λόγια του συγγραφέα και μέσα από τις λέξεις - κλειδιά να οδηγηθούμε στην απόδειξη του ζητουμένου].
Ομαδικά παιγνίδια:
Βόλεϊ, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, χόκευ, χάντ-μπωλ κλπ. είναι παιχνίδια που απαιτούν τη συμμετοχή περισσότερων από δύο αθλητών, αποτελώντας έτσι μια ομάδα.
Σε συνηθίζουν να υποτάξεις την ατομικότητα σου σε μια γενική ενέργεια:
Υποτάσσεις το «εγώ» σου στο «εμείς», στην ομάδα που έχει ένα σκοπό. Δε σκέφτεσαι το ατομικό σου συμφέρον, αλλά το γενικό. Υπηρετείς το σκοπό της ομάδας, τον κοινό στόχο των συναθλητών. Δε λειτουργείς μεμονωμένα, αλλά σε συνάρτηση με τους άλλους, συνδυάζεις τη δική σου ενέργεια μ' εκείνες των άλλων. Να μη νιώθεις ανεξάρτητος παρά μέλοο:
Νιώθεις την ελευθερία σου σε σχέση με την ελευθερία των άλλων, η κοινή συνείδηση βοηθά «την αυτοσυνειδησία» κι αντίστροφα. Το άτομο που νιώθει μέλος μιας ομάδας (αθλητικής στην προκειμένη περίπτωση) κατανοεί πως δεν πρέπει να δρα ανεξάρτητα, αλλά ο αυτοπεριορισμός, ο ηθικός του δηλ. περιορισμός είναι συνειδητός κι αποτέλεσμα αναγκαιότητας. Δε λειτουργεί ενστικτωδώς, τιθασεύει τις όποιες ορμές που μπορεί να ζημιώσουν την ομάδα γενικά.
Να υπερασπίζεσαι όγι μόνο την ατομική σου τιμή...έθνος:
Το άτομο που νιώθει μέλος ενός συνόλου, με κοινούς στόχους, βλέπει στο δικό του πρόσωπο όλη την ομάδα. Η τιμή της ομάδας εξαρτάται απ' τη δική του στάση και συμπεριφορά. Άρα, είναι υπεύθυνος για το κύρος, την τιμή, το μέλλον, την πορεία του συνόλου που ανήκει. Ταυτίζεται το «εγώ» με το «εμείς». Σκαλοπάτι - σκαλοπάτι μπορεί να σ' ανεβάσει., .της ενέργειας: Σταδιακά το άτομο οδηγείται στην ολοκλήρωση, εκπληρώνει τον προορισμό του και γίνεται ανιδιοτελές. Μέσα απ' το «δόσιμό» του στον κοινό σκοπό αποκτά νόημα ύπαρξης. Γυμνάζεις παν' απ' όλα την υγεία σου:
Η σωματική ευεξία αντανακλάται στον ψυχικό κόσμο του ατόμου. Η ψυχοπνευματική ισορροπία είναι συνάρτηση της σωματικής. Στα ομαδικά αθλήματα γυμνάζεις την ψυχική σου αντοχή, την εσωτερική σου δύναμη, ελέγχεις τον εαυτό σου. Μαθαίνεις να είσαι έτοιμος.. .την κατάλληλη στιγμή: Συνηθίζεις στην αυτοκυριαρχία, στον αυτοέλεγχο, μαθαίνεις να κρίνεις πρόσωπα και καταστάσεις και ν' αξιοποιείς την κατάλληλη ευκαιρία για να ενεργήσεις (όλα αυτά βέβαια κερδίζονται με τη συνεχή άσκηση, τις αποτυχίες ίσως, τις εμπειρίες κτλ.). Θυσιάζεις τις ατομικές γαρές για τις ανάγκες της ομάδας: Ο αθλητής, το μέλος μιας ομάδας, συνειδητά υποτάσσεται στις ανάγκες του συνόλου, δίχως αυτό να σημαίνει απώλεια προσωπικότητας, ισοπέδωση. Αντίθετα ισοδυναμεί με συνείδηση, ωριμότητα, υπευθυνότητα. Θυσιάζοντας τη μικρή, ατομική χαρά, για μια μεγάλη, συλλογική, η χαρά πολλαπλασιάζεται και δικαιώνεται ο προσωπικός κόπος.

Ζητούμενο Β': «Ποιος ο ρόλος τους στην κοινωνικοποίηση του ατόμου;»

Ομαδικά παιγνίδια - κοινωνικοποίηση
Αθλητής - μέλος ομάδας => μέλος της κοινωνίας.
Υποτάσσει την ατομικότητα σε μια γενική ενέργεια:
Υποτάσσει το ατομικό συμφέρον στο κοινωνικό, οι ενέργειές του
αποσκοπούν στο ευρύτερο καλό του κοινωνικού συνόλου.
Δεν νιώθει ανεξάρτητος παρά μέλος:
Δε λειτουργεί ερήμην των συμπολιτών του. Έχει βιώσει την έννοια της ατομικής ελευθερίας -συνάρτηση πάντα της ελευθερίας των άλλων-και τους σέβεται.
Υπερασπίζεται όγι μόνο τη δική του τιμή:
Το άτομο που έχει εξοικειωθεί με το κλίμα και τις υποχρεώσεις της ομαδικής ζωής, έχει ταυτιστεί με τους συναθλητές - αυριανούς συμπολίτες του. Οι υποθέσεις της πολιτείας κατανόησε πως είναι και δικές του, όπως αντίστοιχα, σαν αθλητής, ένιωθε τη νίκη ή ήττα της ομάδας του προσωπικό του θρίαμβο ή πόνο. Αν χρειαστεί, θα υπερασπίσει την τιμή της πατρίδας του, του έθνους του, υπερασπίζοντας τη δική του τιμή. Νιώθει απόλυτα δεμένος με το σύνολο που ανήκει. Γυμνάζει την υγεία του:
Η ομάδα είναι μια μικρή κοινωνία με τους δικούς της νόμους. Έχοντας σ' αυτή γυμνάσει τον εαυτό του, έμαθε να υπομένει, να συγκρατεί τα ένστικτα και να τιθασεύει τις ορμές. Η συμβίωση, η συνύπαρξη με τους συμπολίτες του έχει περάσει το στάδιο της δοκιμασίας κι είναι ομαλή και φυσιολογική. Έμαθε να δέχεται τη νίκη ή την ήττα, καθώς και τους κανόνες του παιχνιδιού της ομάδας. Θυσιάζει τις ατομικές χαρές για τις ανάγκες της ομάδας: Το οριακό σημείο ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο είναι η κοινωνικότητα. Αυτός που ξεκόβει τον εαυτό του απ' την κοινωνία, τις ανάγκες του απ' του συνόλου, μόνο Θεός πρέπει να είναι ή θηρίο. Άρα κι αυτός που θυσιάζει τις περιστασιακές, εγωκεντρικές του χαρές για την ευρύτερη χαρά του συνόλου, δικαιολογεί το λόγο ύπαρξής του, η ζωή του αποκτά νόημα και περιεχόμενο. Ο αθλητής έμαθε πως ο αγώνας ο δικός του κι οι χαρές του πραγματοποιούνται κι έχουν διάρκεια μόνο όταν συνδυάζονται με του συνόλου (ομάδας, κοινωνίας κτλ.). Τα ομαδικά παιχνίδια γυμνάζουν το νέο ψυχικά. Τον προετοιμάζουν για το μεγάλο παιχνίδι της ζωής. Του μαθαίνουν τους κανόνες, τις υποχρεώσεις, τα δικαιώματα, ώστε αργότερα σαν πολίτης να δέχεται τους νόμους και ν' αναγνωρίζει πως τα δικαιώματά του συνυφαίνονται μ' αντίστοιχες υποχρεώσεις. Ο ρόλος κι ο σκοπός τους μοιάζει με του σχολείου. Κι εκεί ο μαθητής ζει σ' ένα τέτοιο κλίμα μ' ανάλογες απαιτήσεις. Όμως στα ομαδικά παιχνίδια οι κανόνες είναι πιο αυστηροί, τους βιώνει περισσότερο έντονα και κατανοεί τις αδυναμίες ή τα προτερήματά του με πιο άμεσο τρόπο. Η προσφορά στην ομάδα φαίνεται, ανταμείβεται, κάτι που δεν γίνεται στο σχολείο. Στο σχολείο ο αγώνας κι η προσπάθεια δικαιώνεται σε προσωπικό επίπεδο, δεν επιδρά όμως στους συμμαθητές. Γι' αυτό τα ομαδικά αθλήματα έχουν μέγιστη αξία. Δεν αποδεικνύουν μόνο την προσωπική αξία, αλλά δείχνουν το πόσο πολύτιμος είναι κανείς για τους άλλους, πόσο μεγαλύτερη είναι η χαρά, όταν χαίρονται κι οι άλλοι. Τα ομαδικά παιχνίδια είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για την φυσιολογική κι ομαλή ένταξη των ατόμων στην κοινωνία.





' Ή ιδεολογικοποίηση του αθλητισμού και η μετατροπή του σε ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους [....] θα σημάνει μύρια όσα κακά για όλους μας και περισσότερο για τη νεολαία, η οποία δίκαια θα επαναστατεί και θα είναι καχύποπτη σε όλα και προς όλους. Το σύστημα μπορεί να συντηρηθεί και μέσω άλλων μηχανισμών. Ας αφήσει τον αθλητισμό μακριά από τη λογική του "ό, τι συμφέρει και αποδίδει οικονομικά είναι και εκμεταλλεύσιμο.''

"Αθλητισμός και είδωλα" ,Ηλ. Γιαννακόπουλος




Ορισμός:
1) Η συστηματική ενασχόληση και επίδοση σε αθλητικά αγωνίσματα. 2) το σύνολο των αθλητικών δραστηριοτήτων και η όλη οργάνωση του συστήματος άθλησης
• &
Είδη του αθλητισμού:
Ερασιτεχνικός, επαγγελματικός, εθελοντικός

Η αξία- η σημασία του αθλητισμού: Βιολογικός τομέας:
Μέσω του αθλητισμού διασφαλίζεται η υγεία των γυμναζομένων. Τόσο η καλύτερη λειτουργία της καρδιάς όσο και η δημιουργία του μυϊκού ιστού συγκαταλέγονται στα σωματικά οφέλη. Βέβαια, ο έλεγχος του σωματικού βάρους δεν μπορεί να παραβλεφθεί μιας που στην εποχή μας η παχυσαρκία και ο ζαχαρώδης διαβήτης παρουσιάζονται σε μικρές ηλικίες. Επομένως, η άθληση συμβάλλει άμεσα στην ευεξία και στη μακροζωία.
Ψυχολογικός τομέας:
Ψυχικές αρετές είναι δυνατόν να αποκτηθούν μέσω της τακτικής άθλησης. Ειδικότερα, η επιμονή και η υπομονή για καλύτερες επιδόσεις είτε σε ατομικό επίπεδο είτε σε ομαδικό, το θάρρος και η τόλμη για την κάθε αθλητική αναμέτρηση μπορούν να καλλιεργηθούν από την εξάσκηση κάποιου σε κάποιο άθλημα. Εκτός από αυτό, η εκτόνωση/ η αποφόρτιση/ η απαλλαγή από το άγχος της καθημερινότητας δεν πρέπει να αποσιωπηθεί. Όμως, και η εναλλαγή της λύπης με τη χαρά, της απογοήτευσης με την ικανοποίηση, της αγωνίας με την ηρεμία σίγουρα ωριμάζουν ψυχικά τον κάθε αθλητή. Επομένως, η κατάκτηση της αυτογνωσίας είναι δυνατή. Σημαντικότατο προτέρημα του αθλητισμού είναι και το εξής: η σωστή αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου κάποιου. Η αποφυγή της ψυχοκτόνου διασκέδασης, όπως η κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών κλπ και η επιλογή της σωματικής εξάσκησης στα πλαίσια μιας ομάδας ή σε κάποιο γυμναστήριο είναι σαφώς προτιμότερη.


Πνευματικός τομέας: # ^

Κανείς δεν μπορεί να αναιρέσει το γεγονός ότι η εξάσκηση του πνεύματος και όχι μόνο του σώματος είναι η ουσία του αθλητισμού. Η ευστροφία/ η οξύνοια, ο γόνιμος προβληματισμός και η αυτογνωσία αποτελούν ευεργετικές επιδράσεις της άθλησης. Ειδικότερα, η παρατηρητικότητα, η εγρήγορση που απαιτεί ένας αγώνας συντελούν στην ανάπτυξη διαυγούς σκέψης. Βέβαια, οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει κάποιος, η ανάληψη της ατομικής δράσης του σίγουρα ενδυναμώνει την προβληματική και κατ' ακολουθία την αντίστασή του σε προκαταλήψεις ή στο φανατισμό. Επιπλέον, ο εντοπισμός των αδυναμιών ωθεί κάποιον στην αυτενέργεια και επομένως στην αυτογνωσία.


Κοινωνικός τομέας:
Αναντίρρητα, η κοινωνικοποίηση του ατόμου είναι κατορθωτή κυρίως σε ομαδικά παιχνίδια. Η ομόνοια, η συνεχής συνεργασία των παικτών, η αλληλεγγύη για την επίτευξη ενός κοινού στόχου - τη νίκη της ομάδας- είναι αναγκαία στον ομαδικό αθλητισμό. Από αυτήν την άποψη ο αθλητής μπορεί πιο φυσιολογικά να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο, να συνδεθεί με τους γύρω του και να συναναστραφεί με αυτούς. Όμως, εξίσου σημαντικό είναι και το εξής: η περιστολή του εγωισμού στην εποχή του άκρατου ατομισμού και της υποβάθμισης ή μάλλον της κρίσης των κοινωνικών αρετών. Για να γίνουμε πιο σαφείς αρκεί να αναφέρουμε την ανάπτυξη του συναγωνισμού/ της άμιλλας έναντι του ανταγωνισμού που αποτελούν βασικό χαρακτηριστικό της ψυχοσύνθεσης της νεολαίας.
Παράλειψη θα αποτελούσε η συμβολή του αθλητισμού στην νομιμοφροσύνη των νέων. Ειδικότερα, υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στην υπακοή των κανόνων του παιχνιδιού και των νόμων της κοινωνίας. Μπορεί, δηλαδή, να υποστηριχθεί ότι η πειθαρχία στο σύνολο των πρώτων αποτελεί μια προγύμναση για την ταύτιση του ατόμου με τους δημοκρατικούς νόμους.

Η αρνητική όψη του αθλητισμού στις ημέρες μας- Η κρίση του αθλητικού ιδεώδους- Ο εκφυλισμός του αθλητισμού



Πρωταθλητισμός:

Τα πρώτα στοιχεία ξεπεσμού του αθλητικού ιδεώδους εντοπίζονται στον πρωταθλητισμό, δηλαδή στην ενασχόληση κάποιου που έχει υψηλούς στόχους με τον αθλητισμό, αποβλέποντας σε υψηλές επιδόσεις και όχι στην προσωπική αναψυχή. Τόσο οι προπονητές όσο και οι αθλητές δεν επιτελούν τους συμβατικούς τους ρόλους στον πρωταθλητισμό . Είναι γνωστό ότι οι μεν πρώτοι μεριμνούν κυρίως για τη "διαφήμιση" και τη νίκη του αθλητή συνήθως με αθέμιτα μέσα, η οποία όμως θα αποφέρει αμύθητα κέρδη και στους δύο . Για την τελευταία, η χρήση αναβολικών ουσιών, η συμμετοχή σε "στημένους" αγώνες, οι δωροδοκίες δηλώνουν τη μετατροπή των δεύτερων σε εμπορεύσιμα προϊόντα.


Εμπορευματοποίηση του αθλητισμού:
Η εμπορική εκμετάλλευση του αθλητισμού αποτελεί μελανό σημείο στην πορεία του τελευταίου. Η σύνδεση των ομάδων ή μονομερώς των αθλητών με εταιρείες με στόχο την προώθησή τους ευτελίζουν τον αθλητισμό. Οι αγοραπωλησίες των αθλητών, οι ύποπτες διαιτησίες, οι υπεξαιρέσεις μετατρέπουν το χώρο των αθλημάτων σε χώρο οικονομικών συναλλαγών. Βέβαια, στην εμπορευματοποίησή του τα ΜΜΕ έχουν την
ευθύνη τους. Οι πομπώδεις και τακτικές διαφημίσεις των γνωστών ελληνικών και
ξένων ομάδων και η κατασκευή των "αθλητών- ειδώλων- ηρώων" από την τηλεόραση, τα περιοδικά, το ράδιο σίγουρα κάνουν εμφανή την υποταγή του αθλητισμού στον υλισμό.

Δεν είναι ακραία η θέση ότι οι φίλαθλοι δεν υπάρχουν πια. Έχουν αντικατασταθεί
από τους χουλιγκανιστές, δηλαδή τους φανατικούς οπαδούς κάποιου αθλητικού σωματείου που με άλλους ομοίους τους μετέχουν σε έκτροπα πριν, μετά και κατά τη διάρκεια των αγώνων εις βάρος των άλλων ομάδων. Η καταστροφή της ιδιωτικής και της δημόσιας περιουσίας από τους χουλιγκανιστές, οι συμπλοκές τους με αστυνομικούς είναι δυστυχώς η τραγική απόληξη ενός αγώνα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ. Το φαινόμενο αυτό είναι μια κοινωνική μάστιγα για την αντιμετώπιση της οποίας δραστικά μέτρα πρέπει να ληφθούν από την πολιτεία σε συνεργασία με τους άλλους αθλητικούς παράγοντες.
Ο ρατσισμός στα πλαίσια του αθλητισμού:
Η θεοποίηση ή καλύτερα η ειδωλοποίηση της ομάδας μιας περιοχής έναντι μιας άλλης ή των ομάδων του κέντρου έναντι των μικρότερων- περιφερειακών διασπά τη συνοχή των πολιτών μιας χώρας χωρίζοντάς τους σε ολυμπιακούς, παναθηναϊκούς κλπ. Έτσι, οι οπαδοί μιας ομάδας γίνονται ρατσιστές διότι μέσω της υπεράσπισης αυτής φτάνουν σε σημείο να μισούν τους οπαδούς της αντίπαλης θεωρώντας την υποδεέστερη. Παράλληλα, έντονο είναι το φαινόμενο στην Ελλάδα με το διαχωρισμό των Ελλήνων σε Νότιους και Βόρειους (Μακεδόνες) που ξεκινά από την προτίμηση διαφορετικών ομάδων.



Πολιτική και αθλητισμός:

Είναι όντως λυπηρό ότι οι πολιτικές παρατάξεις ή τα απολυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν τον αθλητισμό προκειμένου απολαύουν δικών τους οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Αρκεί να ανασύρουμε από τη μνήμη μας κάποια περιστατικά που επιβεβαιώνουν το παραπάνω:
Ο υλισμός στο χώρο της άθλησης
- Η απόφαση 30 χωρών να απαγορεύσουν τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων στη Μόσχα δηλώνοντας τη διαμαρτυρία τους έναντι της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν (1979).
- Η προετοιμασία της γερμανικής αθλητικής ομάδας από το Τ Ράιχ με σκοπό την ανάδειξη της γερμανικής φυλής και την ισχυροποίηση της θέσης ότι αυτή είναι ανώτερη από τις άλλες (1936 Ολυμπιακοί αγώνες του 1936 στο Βερολίνο).
- Ελάχιστοι θα μπορούσαν να αρνηθούν ότι διάσημοι αθλητές γίνονται "θύματα" πολιτικών κομμάτων κατά τη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων. Τα τελευταία αποβλέποντας στην εξασφάλιση ψήφων επικαλούνται όποιο μέσο μπορούν για αυτό το στόχο τους. Έτσι, κατασκευάζουν αθλητές- πολιτικούς οι οποίοι δήθεν θα ωφελήσουν πολλαπλώς τον τόπο με τις ικανότητες που δε διαθέτουν.


λησης
Η χλιδή που περιβάλλει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και τα χρήματα που δίνονται για τις μεταγραφές των αθλητών- άσσων είναι άμεσα συνδεδεμένα με την κρίση του αθλητισμού. Η ανάθεση των πρώτων σε χώρες οικονομικά ισχυρές (πχ: Ατλάντα) οι οποίες μπορούν να φέρουν εις πέρας το κόστος αυτών είναι γεγονός. Οι λαμπρές τελετές έναρξης και λήξης, τα υπερσύγχρονα στάδια, οι λοιπές πανάκριβες αθλητικές εγκαταστάσεις που δημιουργούνται μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσουν το κοινό προσφέρουν ένα υπερθέαμα το οποίο σίγουρα δε συνάδει με την ολυμπιακή ιδέα. Στο πλαίσιο του επαγγελματικού αθλητισμού αμύθητα ποσά προσφέρονται από τους αθλητικούς παράγοντες για την είσοδο κάποιου αθλητή σε μια ομάδα καθιστώντας τον προϊόν που ενδέχεται να φέρει πολλά κέρδη σε αυτή με κατάλληλες μεθοδεύσεις- κυκλώματα.

Προϋποθέσεις για την τόνωση του αθλητικού ιδεώδους


Πολιτεία:

- Πάταξη της πλουτοκρατικής διάθεσης μέσω των αθλητικών αγώνων
- Θέσπιση νόμων προς δύο άξονες: α) για την άμβλυνση της βίας/ των επιθετικών διαθέσεων των οπαδών των ομάδων και β) για την επιβολή αυστηρότατων κυρώσεων στους ντοπαρισμένους αθλητές. Για το τελευταίο, η υποστήριξη του Διεθνούς Οργανισμού Αντι- ντόπινγκ από τη Δ.Ο. Ε και το σύνολο των κρατών κρίνεται αναγκαία
- Απόδοση κρατικών επιχορηγήσεων σε επαγγελματίες αθλητές με σκοπό την ελάττωση του "εμπορίου των αθλητών"


Αθλητικοί παράγοντες
- Απομάκρυνση των αρμοδίων αθλητικών φορέων από τα πολιτικά κέντρα εξουσίας
- Διοίκηση των αθλητικών συλλόγων από υπεύθυνα, άξια στελέχη
- Οι αρμόδιοι των μεγάλων ομάδων έχουν αμετάθετο χρέος να διαλύσουν όλα τα κυκλώματα και όχι να τα καλύπτουν για ευνόητους λόγους
- Ένα ακόμη ληπτέο μέτρο, εκ μέρους των αθλητικών συνδικαλιστικών οργάνων,
είναι η εφαρμογή ποινών προς όσους αθλητές διαπράττουν αντι- αθλητικές ενέργειες

ΜΜΕ:

-Επαναπροσδιορισμός του ρόλου των αθλητικών ρεπορτάζ, έκδοση εφημερίδων που δε φανατίζουν τους νέους με το υβρεολόγιό τους
- Η υπερτόνιση πράξεων βιαιότητας στο χώρο των γηπέδων έναντι των άξιων επιδόσεων, του ήθους μιας ομάδας σαφώς πρέπει να αποφεύγεται
- Με ειδικές εκπομπές εκπαιδευτικού περιεχομένου οι δημοσιογράφοι μπορούν να αποκαλύψουν στους νέους την πραγματική όψη του αθλητισμού/ να τους μυήσουν στις αξίες του ολυμπιακού ιδεώδους
/
Σχολείο- Εκπαίδευση:
- Για να ξαναβρεί ο αθλητισμός τις παραδοσιακές του αξίες το σχολείο αρμόζει να αναλάβει τις ευθύνες του. Οι καθηγητές της γυμναστικής πρέπει να μην αρκούνται στην απλώς στην προπόνηση ορισμένων μαθητών αλλά να παρακινούν όλους να εξασκήσουν το σώμα τους στη διάρκεια μιας διδακτικής ώρας αλλά και να τους παρωθούν να ασχοληθούν με κάποιο άθλημα στον ελεύθερο χρόνο τους. Επίσης, οι ίδιοι καλό θα ήταν να οργανώνουν αγώνες με άλλα σχολεία σε τακτά χρονικά διαστήματα καθώς και να προγραμματίζουν αθλητικές εκδηλώσεις στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Μέσω της παραπάνω δράσης σίγουρα θα διευκολυνθεί ο βασικός τους ρόλος, δηλαδή η μετάγγιση των αξιών της άθλησης.

- Καθήκον των εκπαιδευτικών φορέων είναι η δημιουργία πιο πολλών αθλητικών σχολείων και η βελτίωση της λειτουργίας των υπαρχόντων
- Αποτελεί αναγκαιότητα η έμφαση στην ανθρωπιστική παιδεία, στην πνευματική ωριμότητα των νέων ως ανάχωμα στην ενδεχόμενη μίμηση αποτρόπαιων πράξεων που διαπράττουν οι χουλιγκανιστές


Ατομική και οικογενειακή ευθύνη:

- Είναι απαραίτητο ο κάθε "λάτρης" του αθλητισμού να συνειδητοποιήσει ότι ο χώρος
των γηπέδων δεν είναι χώρος ακραίας εκτόνωσης/ απελευθέρωσης της όποιας προσωπικής πίεσης ο ίδιος αισθάνεται. Αντιθέτως, είναι επιβεβλημένο να καταλάβει ότι τα γήπεδα αποτελούν τόπους ανάπτυξης υγιών αρχών: συναγωνισμός μεταξύ αντίπαλων ομάδων, συντροφικότητα ανάμεσα σε αθλητές, συναδέλφωση των λαών στα πλαίσια των
Ολυμπιακών ομάδων ΙΑ

- Οι γονείς είναι ανάγκη να προλαβαίνουν τη συμμετοχή των παιδιών του σε
αθλητικές συμμορίες οπαδών. Μέσω της τακτικής επικοινωνίας με αυτά μπορούν να
προτείνουν κάποια χόμπυ στα ίδια, να επιδοκιμάσουν την κλίση τους σε κάποιο άθλημα και γιατί όχι να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση με την προσωπική τους άθληση σε κάποιο γυμναστήριο.
- Η από κοινού παρακολούθηση των αγώνων ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλλευ κλπ μπορεί να αποβεί αποτελεσματική στην υιοθέτηση του φίλαθλου πνεύματος

Λεξιλόγιο: Κ/ Ανάχωμα= καθετί που λειτουργεί ως αμυντικός οργανισμός για τη δράση κάποιου,
εμπόδιο στη δράση κάποιου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου