22.12.10

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ-ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ
ΣΧΗΜΑΤΟΣ

1. Να αξιολογήσετε τα επιχειρήματα και τους συλλογισμούς στην παρακάτω
άσκηση:
Α. Είναι αλήθεια ότι, την τελευταία ιδίως δεκαετία, κάποια αναμφισβήτητη πρόοδος στο θέμα
της οικολογίας έχει συντελεσθεί. Μεμονωμένα έθνη ή σε συνεργασία μεταξύ τους έχουν
νομοθετήσει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος , ενώ σε διεθνές
επίπεδο το πρόβλημα τίθεται με αυξανόμενη έμφαση. Τα καταιγιστικά πολιτικά γεγονότα
που έφεραν κοντά τις μέχρι εχθές εχθρικές υπερδυνάμεις, ίσως ανοίξουν το δρόμο για
σταδιακή μείωση των εξοπλισμών και ματαίωση των σχεδίων για την παραγωγή νέων- και
τερατωδών – όπλων. Ταυτόχρονα, υπάρχει μια θεαματική αύξηση της ευαισθησίας των
ίδιων των κατοίκων της Γης: Οικολογικά κινήματα δραστηριοποιούνται ή πολιτεύονται σε
πολλές χώρες, οι διαμαρτυρίες παίρνουν συχνά τη μορφή συγκρούσεων με την
αναπτυξιακή νοοτροπία, ενώ τα μέσα ενημερώσεως αφιερώνουν μεγάλο μέρος στην
πληροφόρηση και επισήμανση των κινδύνων.
Β. Κάθε πρόοδος του τεχνικού πολιτισμού δημιούργησε προβλήματα στον άνθρωπο και τον
έκανε δυστυχισμένο. Τον απομόνωσε από τους συνανθρώπους του και του δημιούργησε
την ψευδαίσθηση ότι επικοινωνεί με όλους. Το διαδίκτυο είναι κι αυτό μια πρόοδος του
τεχνικού πολιτισμού. Αναμφίβολα λοιπόν, το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε από το
διαδίκτυο είναι να προσθέσει μία ακόμη δυστυχία στον άνθρωπο.
Γ. Ο σωφρονισμός του παραβάτη προϋποθέτει τη φυσική του ύπαρξη. Η θανατική ποινή
καταστρέφει τη φυσική ύπαρξη του παραβάτη. Επομένως, η θανατική ποινή αποκλείει την
πιθανότητα σωφρονισμού του παραβάτη.
Δ. Στη Νορβηγία παρατηρούνται συχνά χαμηλές θερμοκρασίες. Το ίδιο και στη Σουηδία και τη
Δανία. Και οι τρεις αποτελούν χώρες της Σκανδιναβικής χερσονήσου. Άρα στις χώρες της
Σκανδιναβικής χερσονήσου παρατηρούνται συχνά χαμηλές θερμοκρασίες.
Ε. Η αιώνια θέληση που κυβερνά τον κόσμο απορρίπτει την ισότητα των φυλών και επιβάλλει
τα ισχυρότερα όντα να επικρατούν των ασθενέστερων.
Οι ανθρώπινες κοινωνίες αποτελούν δημιούργημα αυτής της αιώνιας θέλησης.
Συμπεραίνουμε ότι στις ανθρώπινες κοινωνίες τα ισχυρότερα όντα πρέπει να επικρατούν και
να υποτάσσουν τα ασθενέστερα.
ΣΤ. Όλοι οι άνθρωποι έχουν έξι δάχτυλα στο δεξί χέρι. Ο Γιάννης είναι άνθρωπος. Άρα, ο
Γιάννης έχει έξι δάχτυλα στο δεξί χέρι.
2. Στο παρακάτω κείμενο να εντοπίσετε και να αξιολογήσετε τα επιχειρήματα:
Ο άνθρωπος είναι το κέντρο του κύκλου της ζωής, αλλά όμως δεν είναι ο ίδιος ο κύκλος της
ζωής. Ανήκουμε στον κόσμο, αλλά αυτός ο κόσμος δεν μας ανήκει, δεν είναι κτήμα μας,
Είμαστε οι διαχειριστές της ζωής και όχι οι ιδιοκτήτες της. Δεν είμαστε δούλοι του κόσμου,
ούτε όμως γίναμε κι αφεντικά του. Απλώς παραμένουμε οικονόμοι της ζωής. Με αυτόν τον
κάπως αφοριστικό τρόπο απεικονίζουμε την κρίση του ανθρωπισμού στον νεώτερο
δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό. Ο αναγεννησιακός ανθρωπισμός πρόβαλε τον άνθρωπο ως το επίκεντρο της πραγματικότητας και κατέφυγε στα
ανθρωπιστικά γράμματα, προκειμένου να καταστεί ανθρώπινος ο άνθρωπος (homo
humanis). Αγαθή κι επαινετή η πρόθεση του ανθρωπισμού,
όπως επίσης αγλαοί αποδείχθηκαν οι καρποί του μέσα στον επακολουθήσαντα διαφωτισμό με
την καθιέρωση των δικαιωμάτων του ανθρώπου που υπόσχονται την ελευθερία ως εγγύηση
της ανθρωπιάς του ανθρώπου. Το αναπόφευκτο ατόπημα του ανθρωπισμού είναι η
διολίσθησή του στον ατομικισμό. Ο Humanismus (ανθρωπισμός, ουμανισμός) κατάντησε
Individualismus (ατομικισμός). Λέμε άνθρωπος και εννοούμε άτομο. Μιλούμε για τον πολίτη και
έχουμε στον νου τον ιδιώτη. Αναφερόμαστε στον εαυτό μας και εξυπονοούμε το εγώ μας σε
τέτοιο βαθμό, ώστε να λησμονούμε τον άλλο που συνυπάρχει μαζί μας και το όχι όλον μέσα
στο οποίο συνανήκει το εγώ μας
μαζί με καθένα άλλο του. Οι λογοτέχνες προφήτευαν από τον προπερασμένο αιώνα ήδη: «Όλοι
στον αιώνα μας χώρισαν και γίνανε μονάδες, ο καθένας αποτραβιέται στη μοναξιά του, ο
καθένας απομακρύνεται απ' τον άλλον, κρύβεται και κρύβει το έχει του και καταλήγει ν' απωθεί
τους ομοίους του και
ν' απωθείται απ' αυτούς» (Ντοστογιέφσκι).
Για να υπερβεί ο ανθρωπισμός την κρίση του απαιτείται να προβεί σε μια μόνο σωτήρια
πρωτοβουλία: να αποποιηθεί τον ατομικισμό. Για να μιλήσουμε με την γλώσσα των
ποιητών μας: «Το καίριο στη ζωή αυτή κείται πέραν του ατόμου. Με τη διαφορά ότι, αν δεν
ολοκληρωθεί κανείς ως άτομο - κι όλα συνωμοτούν στην εποχή μας γι' αυτό- αδυνατεί να το
υπερβεί» (Ελύτης). Ο ανθρωπισμός χρειάζεται, αλλά δεν αρκεί έτσι όπως κατάντησε,
δηλαδή σαν ατομικισμός. Απαιτείται ο ανθρωπισμός και περιττεύει ο ατομικισμός. Είναι
επιτακτική ανάγκη των καιρών μας να περάσουμε από την εξατομίκευση του ανθρώπου στον
εξανθρωπισμό του ατόμου. Με δυο λόγια, πρέπει να απελευθερώσουμε τον ανθρωπισμό από
τον ατομικισμό. Όταν ο
άνθρωπος αυτοπεριορίζεται στο άτομο, τότε αυτοχειριάζεται υπαρξιακά. Ο ατομικισμός είναι το
καρκίνωμα του ανθρωπισμού.
Ο ορίζοντας για την αποδέσμευση του ανθρωπισμού από τον ατομικισμό είναι ο κοινωνισμός.
Ο ανθρωπισμός χρειάζεται να κοινωνικοποιηθεί, δηλαδή ο άνθρωπος να αντιληφθεί την ύπαρξή
του ως συνύπαρξη κι όχι σαν δήθεν αυθύπαρκτη μονάδα αποκομμένη από το περιβάλλον της,
όπως δυστυχώς συμβαίνει με το άτομο. [...] Με μια απλή φράση: ο άνθρωπος δεν υπάρχει
απλώς, αλλά συνυπάρχει κυρίως. Ο άνθρωπος είναι συνάνθρωπος, αλλιώτικα καταντά
απάνθρωπος. Ο ανθρώπινος άνθρωπος δεν είναι ατομικός αλλά κοινωνικός: δεν αποτελεί
ύπαρξη αλλά συνύπαρξη. Πυξίδα για τον ασφαλή διάπλου ανάμεσα στην Σκύλλα της
εξατομίκευσης και στην Χάρυβδη της μαζοποίησης είναι η κοινωνικοποίηση του ανθρωπισμού.
Χωρίς να διακινδυνεύουμε κανενός είδους προφητεία και δίχως να καταφεύγουμε σε
ιστορικοφιλοσοφικές μαντείες, πιστεύουμε ότι ο
κοινωνισμός του ανθρωπισμού είναι η επιταγή των καιρών μας.
(Μάριος Μπέγζος, «ο κοινωνισμός του ανθρωπισμού».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου